is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1949, no 14, 09-04-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er waren van die olqkerds die wilden ontsnappen, dan kwam het schepnet dat hen inrekende.

VISSEN IS EEN LIEFHEBBERIJ EN EEN sport die door een zeer groot percentage van ons volk wordt beoefend. Het is bovendien een goedkope sport, ook al komt er voor een serieuze visser zo langzamerhand heel wat kijken. Een ieder wil graag zijn uitrusting zo goed mogelijk hebben om de meeste visjes uit het water te slaan, zoals een populair liedje zegt.

Maar wat is een visser als er geen vis in het water is? Het is om dat te voorkomen dat de echte vissers zich in verschilende clubs georganiseerd hebben, die op haar beurt weer een bond hebben gevormd. Zo kennen we in Groningen het Provinciale Groninger Fonds tot verkrijging en Behoud van Goed Hengelwater. Het is een hele mond vol! Niet minder dan tachtig verenigingen en hengelaars zijn hierbij aangesloten, verenigingen zowel uit de stad als uit het gehele gewest. Enige keren per jaar gaat deze alles overkoepelende organisatie vis uitzetten om de visstand in de diverse daarvoor in aanmerking komende viswaters op peil te houden of te verbeteren.

Enige tijd geleden heeft de organisatie een 2000 pond snoek en schubvis gekocht in Friesland (Grouw) en zij heeft die vis uitgezet in het waterschap Hunsingo. Per boot is de vis naar een plaatsje even buiten Buitenpost gebracht waar de gehele glibberige en krioelende massa in een auto is geladen, vanwaar de vis een autoreisje naar zijn nieuwe tehuis heeft gemaakt. We geloven niet dat deze tocht door de vissen als een attractie is beschouwd waarnaar ze meer verlangen !

Binnenkort wordt er weer een grote partij ge-

Vissen is fjjn, maar je moet ook eens beet hebben. Daarom hebben de Groningse hengelverenigingen in geschikt water vis uitgezet. Het vervoer ging per auto naar de plaats van bestemming.

80 HGNGELMRSmENIGINIiEN

ZETTEN VIS UIT

haald diel op andere plaatsen in de provincie wordt uitgezet. Deze vis gaat dan naar het Westerkwartier, naar Fivelingo, Zuidwold en naar enkele meren zoals Het Leekstermeer, het Zuidlaardermeer enz., zodat ook de Drentse vissers van de welwillendheid van de Groninger organisatie kunnen profiteren door moeder de vrouw straks na een hengeldag met echte Friese vis te kunnen verrassen.

Ook tegen de vervuiling van het water door de fabrieken treedt deze organisatie op, maar helaas is haar strijd in deze nog niet met een overwinning bekroond. Het valt trouwens te bezien

of het ooit zover zal komen dat de diverse kanalen van het vieze water der fabrieken verschoond zullen blijven. Het is niet alleen te wensen voor de vis, maar nog meer voor hen, die in de nabijheid van zo'n verontreinigd water wonen. In ieder geval het Fonds blijft actief, monsters verontreinigd water worden geregeld opgezonden, moge deze arbeid ook uit hygiënisch oogpunt niet zonder resultaat blijven. Het Groninger Fonds is actief.

Een kanjer. De ongewone situatie beviel hem maar matigjes, maar hij verdween al spoedig in het natte element. Wie zal hem er straks weer uithalen?

En zo ging het hele gezelschap weer het water in. Ze waren gauw uit het gezicht verdwenen.