is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1949, no 30, 30-07-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Te Kairouan (Tunis) put een verre nazaat van Mahomed water uit dezelfde bron, die de Profeet meer dan duizend jaar geleden heeft geslagen.

TUNIS,

LAND VAN ZON EN KLEUR

Door Mr. ED. ZAAYER

IA# IJ vervolgen in dit nummer met het reisverhaal van Mr. Ed. Zaayer " over de landen rond de Middellandse Zee. Nadat hij afscheid heeft genomen van Marseille, de poort van Europa, is hij de zee overgestoken, op weg naar het oude en zonnige Tunis.

't Is 6 uur 's ochtends, bitter koud en doodstil als ik voor op de boeg staande de zon zie opgaan over Afrika. Af en toe komt er wat buiswater over zetten, bij wijze van morgenbad. Slechts de scherpe steven onder mij snijdt sissend door het water en de stilte. Links, waar het Oosten is. gloeit de lucht paars aan, dan blauw, dan rood, dan geel en dan komt als een kolossale lampion de zon boven de kim uit, snel.

Rechts van mij ligt donkere het Afrikaanse land alleen de heuvels duwen hun toppen uit het grauw van de nacht op in het gulden zonnelicht.

Om een uur of 9 zien wij echter pas het eerste huis. Op een ver in zee vooruitstekende rotspunt met een prachtig miniatuur strandje van zilverwit zand in een intens blauwe zee, staat een kleine, witte woning, eenzaam uit te kijken naar Europa.. — 5 dagen later zal mij de hele kaap met huis, grond en strand te koop worden aangeboden voor 1000.000 frs. Niet duur maar te veel geld.

Als wij op halve kracht langs mijn miniatuur kaapje varen, zijn wij ook meteen in Tunis, d.w.z. in de voorhaven van Tunis, La Goulette, en het eerste dat mijn oog treft is een driftig stoombootje dat een aantal lossers bij een baggermolen vandaan trekt. Verderop nog een molen en meer lossers. Vuil maar trots voeren zij het oranje, blanje, bleu. Op de molen staat met grote vierkante letters Volker's Aannemingsmij. Nederlandse baggeraars ,die hier een miljoenenwerk van jaren en jaren arbeid uitvoeren, onder zeer moeilijke deviezen-restricties, tegenwerking, concurrentie én.... honger. Een der schippers, die ik later te spreken krijg, klaagt tenminste aanzienlijk over al die sla, tomaten en schapenbout, die hij moet verwerken. Nooit eens een stevig prakkie zoals thuis. Ik geef de arme man wat Norit, waar hij zéér veel behoefte aan heeft.

Van La Goulette naar Tunis is ongeveer 10 km, maar de boot doet er vrij lang over ,omdat wij door een nauw kanaal varen, waar weinig water staat en de boeggolf zuigt de kanten weg. Van boord af zien wij de kanten drooglopen: een heel eind wordt het water weggezogen; achter de boot loopt het raz endsnel weer op, om met spetterend geweld zich stuk te slaan tegen de oevers.

De haven van Tunis

De stad Tunis ligt in een inham, links bergen, rechts heuvels en recht vooruit een blokkendoos van witte huizen, trillend, stil en heet in de hoogstaande zon.

De „Chanzy", waarmede ik hierheen ben gekomen, meert langzaam aan de kade. Een paar bureaucraten komen aan boord, met rechte kepi, bruine gezichten en Franse doordringendheid. Ze zijn typisch Frans, soepel, nonchalant en toch met een geniale grondigheid.

Zodra ik voet aan wal zet, wordt ik belegerd, neen, aangevallen door een 30-tal Arabieren die mijn bagage willen vervoeren, doch daar ik zelf nog niet

weet, waarheen ik zal gaan, is dat een beetje voorbarig. Ik laat de koffers bij de douane en ga de stad eens in om mij te orienteren op de hotels en andere verblijven, waar ik mij gedurende mijn oponthoud in Tunis zal vermeiden.

Mijn eerste hotel lijkt meer in 't leven geroepen en gehouden door personen die op een zeer kort verblijf prijs stellen, dan voor een journalist of tourist, dies ga ik naar een ander, het Grand Hotel d' Agriculture, dat goedkoop en kraakzindelijk is. Een voortreffelijk bed met als dekens Perzische of beter Oosterse tapijten. Dit zijn niet de dikke tapijten, die wij kennen, maar Kelims, soepel, los geweven van kamelen en geitenhaar en in prachtige kleuren. Bovendien heeft het hotel water op alle uren van de dag. Het klinkt gek, maar Tunis' waterleiding kan het verbruik niet bijbenen, zodat op bepaalde

Broodjesverkoper te Tunis. Let op het pakpapier — oude kranten — in 's mans gordel!

dagen slechts op bepaalde uren water wordt gegeven. Ik spring onmiddellijk in bad, scheer mij, laat mij knippen en mijn schoenen poetsen. Knippen en schoenen poetsen zijn hier een cultus. Ge kunt desnoods ongeschoren en ongewassen ergens uw opwachting maken; dat is een persoonlijke eigenaardigheid die men U node doch desnoods oprecht vergeeft. Ongepoetste schoenen daarentegen stempelen u medogenloos en onherroepelijk tot een asociale armoelijder.

Tunis' twee werelden

Het Hotel d'Agriculture staat in de Rue Charles de Gaulle, welke straat uitkomt op de hoofdstraat van Tunis, de Avenue Jules Ferry.

Modern Tunis, Eurepees Tunis, is alleen Arabisch of Afrikaans voorzover de wit beburnousde Tunesiërs er lopen. Het is gebouwd als een Amerikaanse stad. Er zijn 2 grote straten, de Avenue Jules Ferry en de Boulevard de Carthage.