is toegevoegd aan uw favorieten.

Het Noorden in woord en beeld, 1949, no 31, 06-08-1949

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BESTE JONGENS EN MEISJES! O, o, wat is warm! Overal, voor de huizen aart de overkant, zitten de mensen in de zon te soezen. De mussen zijn onder de dakpannen weggekropen en als ik heel goed luister, hoor ik het lawijt, dat ginds ver, uit het zwembad opstijgt. Nog zo mal niet bekeken om nu het natte element te zoeken. Maar, och arm, jullie re~ dacteur moet uitgerekend vandaag alle kopy voor onze pagina de deur uit werken. Wel heeft hij er nog even aan gedacht om in de badkuip te kruipen, een plank voor zich te nemen, en daarop te gaan pennen. Maar hoe gaat dat bij alle schrijverij, dan valt dit en dan dat van je schrijfbureau, en stel je voor dat je ieder ogenblik naar je potlood, stuf op pijp moet duiken. En nu ik het toch over die pijp heb: die pijp zou ik heus niet naspringen, want van roken word je alleen maar war mei. Ze spreken niet voor niets van een neuswarmertje. Nu, die neu& zou meer voor een ventilator voelen; een heel kleintje, wel te verstaan,

dat precies op je neus past. Probeer 't maar eens. Misschien wil vader of grote broer je wel even bij dat kuntselwerkje helpen. Maar de propellor niet te snel laten draaien hoor, anders ga je de lucht in! Maar we dwalen af: ik had het over de hitte. Mij benieuwen of het nog zo heet is als jullie dit lezen. De groeten en allemaal een zweetdroppeltje als aandenken.

SPAAR DE VOGELS Ik heb jullie altijd voorgehouden, dat je eerbied moet hebben voor de spullen van een ander; ook heb ik jullie meer dan eens aangetoond hoe mooi de natuur is, de bomen, de dieren en dat we een beetje zuinig moeten zijn op mooie dingen, omdat mooie dingen maar al te vaak ook zeldzame dingen zijn. En daarom doet 't me altijd pijn als jonge mensen iets moois of kostbaars moedwillig vernielen. Zo las ik onlangs hoe enkele jongens uit een park bij Namen (België) 'n viertal zeer zeldzame Indische fazanten gestolen hadden. Het betrof hier exemplaren afkomstig uit het Himalaya-gebergte ter waarde van bijna 1000 gld. het stuk. Kort daarop zag de eigenares tot haar grote onsteltenis haar lievelingsvogels in de etalage van een winkel liggen met omgedraaide kop, geplukt en wel; op een prijskaartje stond ƒ 4.-. De winkelier verklaarde de kostbare vogels te hebben gekocht van twee jongens, die dachten dat het gewone fazanten waren....

Maar, gewone fazanten of niet, het blijft gemeen. Dat vond de rechter ook en de jongens moesten als straf een hele boel regels schrijven en tot slot de dierentuin van Antwerpen bezoeken, daar was men ook twee van die zeldzame fazanten rijk. Een agent ging mee en liet de jongens zien wat zij gedaan hadden en hoe mooi die vogels wel waren. En de jongens? Die huilden tranen met tuiten en zouden het nóóit, nóóit meer doen!

WIE RAADT ER MEE?

1. Welk woord wordt met twee letters er achter, kleiner?

2. Welke slager vertikt het om spek voor zijn winkelraam te leggen?

3. Wat is lichter dan een veertje?

4. Als een postbode het hoofdpostkantoor te Amsterdam verlaat, wat heeft hij dan aan zijn linkerhand?

5. Ik ken een woord van 4 letters; als je er één letter af doet, blijft er nog een over. Wie kent dat woord?

(Alle vijf ingez. door B. Drenth) SU33 'g tsJaguiA ^tijapaoui -J3A •{. :af}j33A jieq uaa g :ja8eis -jado^ ap z 'l-ion 'i :uapjooMiuv

DE VERGIFTIGDE BESSEN.

Annie en Toos waren op weg naar het bos. De zon scheen lekker en de vogeltjes zongen. In het bos zou het zeker koel zijn. Dat was ook zo, maar nu hadden ze een droge keel. Maar plotseling zagen ze een struik met besjes er aan. Annie meende dat 't aalbessen waren en Toos dacht dat het kleine kersjes waren; ze zagen er bijna zo heerlijk uit als de echte Mierlose kersen! „Durf jij?" vroeg Toos. „Jij?" vroeg Annie. Om kort te gaan ze aten er

beiden van en flink ook, want de besjes waren erg lekker. Maar o wee, thuis gekomen kregen ze erge buikpijn. Eerst durfden ze niets te zeggen, en zaten maar benauwd te kijken. Maar weldra waren ze doodziek en vertelden ze alles. Moeder vroeg vlug of de dokter wilde komen. Die was gelukkig thuis en weldra reed de doktersauto de straat in waar de meisjes woonden. De dokter wist wel raad, maar Annie en Toos moesten veel melk drinken, juist iets wat ze niet graag bliefden. Toen was de pijn gauw voorbij, en twee dagen later waren de zusjes weer op school. „Dat was een goede les", zei de juffrouw, „eet dus op wandeling nooit iets waarvan je niet zeker weet of het eetbaar is." Nu, dat hebben ze steeds goed onthouden. „Geef ons maar Mierlose kersen!" zeggen ze nu! (Greet v. d. Boogaard.)

Goed Nieuws! In ons volgend nummer zullen jullie onze grote zomerprijsvraag vinden, maar hier zijn alvast de prijzen: Hoofdprijs: reuze tafeltennisspel Tweede prijs: 4 persoons Renault Derde prijs: handwerktas Vierde prijs: totalisatorspel Vijfde prijs: kegelspel Z^sde prijs: grote bal Zevende prijs: heel grote verfdoos Achtste prijs: erg grote verfdoos Negende prijs: grote verfdoos Tiende prijs: dominospel Elfde prijs: drie ballen in netje Twaalde prijs: doosje kleurpotloden verder nog een vijftiental boekjes als troostprijzen. Dat maakt samen 27 prijzen! Niet voor de poes dus! Wat voor een soort prijsvraag 't gaat worden? Heus, ik weet 't nog niet, want dat is zaak voor de tekenaar. En die „gewichtige" meneer heeft zich op zijn werkkamer opgesloten en wil niet gestoord worden. Daar zit hij alsmaar te denken en te tekenen. Reken er dus bij voorbaat op dat de prijsvraag niet gemakkelijk zal zijn!

OEF WAT IS HET WARM Ja, zelfs deze mooi aangeklede meneer komt even uit de plooi, en wist lachend en puffend het zweet van zijn gezicht. Of je deze meneer in de Middeleeuwen moet zoeken? Nee hoor, hij woont in Engeland. Hq behoort tot de lijfwacht van de koning en is belast met de bewaking van de Tower, eertijds een beroemde (of beruchte) Engelse gevangenis; thans worden er de kroonjuwelen bewaard. Zoals je weet, houden de Engelsen er van, oude gebruiken in ere te houden, en daarom ook laat men deze meneer in zijn mooie, maar warme, pakje lopen. V.

VACANT IE

Vacantie, fijn, naar buiten. Om voor een week of wat ]e boekentas te sluiten! We gaan nu vlug de bossen in En heerlijk daar kamperen Maar 't liefst van al ga ik toch steeds Bij tante aan zee logeren! Waarom niet liever in een tent? Wel, bij tante T ruas, word ik verwend! D1ANE MELIS

Oud stadsstraatje, Willem Ferwerda.

Vredig riviertje. Piet Veerman, 11 j.

Touwtjespringen, Toos Wilbers, 11 jaar.

En om wat af te koelen, een fris ijsgezicht, getekend door Guusta Harder.

HEINTJE GAAT VOOR GEEN WILD ZWIJN OPZIJ!

Eens was Hein aan de wandel in het bos. Maar wat was dat? Een wild zwijn! Zou Hein de benen nemen? Ja of nee?

Geen tijd meer! Het zwijn kwam al op hem af. Wat nu gedaan? Wacht, Hein had een katepult. Wie weet!

Hein nam een kiezelsteen, trok, liet los, en.... waarachtig: het schot was raak. Het zwijn bleef staan, wankelde

En rolde op de grond, met de poten omhoog! Hein begreep er niets van. Maar 't was waar: 't beest was dood, als een pier.

En.... Hein werd beroemd. Zijn foto kwam in alle kranten en alle meisjes vroegen om zijn handtekening. Hein was een held!