is toegevoegd aan uw favorieten.

De delver; het vrije kunstorgaan, jrg 7, 1933-1934, no 9, 1933

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

strekte maar voor drie eigendommers iia malkaiidereii. Na dien zoude zy al te niete gaan. Ik zelf liebbe dit wonder kortelinge vernomen, doe ik te myner overoude nioeye kwam oude haar bad, bet my te doen verstaan. ISlyn vader ward een weze doe by nog een kleene kind was. Die leerzen warden in den kelder gezet ende vergeten. Na myns vaders dood vond ik ze daar; myne broeders warpen ze in die asselie, maar ik beb ze daar ute genomen ende gereinigd. Onlangs na dien geviel t’eener stond, dat myn kater by aventure zyne voeten in die leerzen stak. Hy ward barer tooverkraebte geware ende wat wasdom daar nut sebeen dat komen moebte, maar by en gewoeg my des niet. ... Laee, zyne trouwe ward bem kwalyke geloond. Rouwe doorgaat mijn berte. Myn leven lang zal ik bem klagen.

Hy was een kater met gestaden zimie. Die koeiiste kater dien men vindt t’eeniger stede. Stontelyk als een liekaart vaelit liy den kamp ende starf maidyk na daden sclioone, heer Caralias, zonder twyfel ofte waan.

Ja liy. N'ochtaii doet iiiy ’t oiig’eiiiate leede.

Gy waart weina dood bleven, zei Katliaryne. Gy zoudet zekerlyke verdaan zyn, liadde by ’t niet en geweerd.

’t Moehte waal alzoo wezen. IMaar ach, ik en verwan den lesten moordenaar niet hy my zelven alleene. hiu ligt daar luttel eere aan.

Bylo, welzoete man, en hebt gy niet gedaan dat niemen el bestond te doen, verre no by? Wat nood zoude n zyn, te meerderen uwen lof? Gly zyt trooster van allen dingen. Gy zyt der eere vader. Uwe glorie en zal nemmermeer vergaan in Aqtiituriën, no in al den Ralconiënlande. Ay boe groot zyt gy nu, die alrebeste van al dezen ryke, die beste onder den dag, zonder eenige wedertale.

Die woorden uws edelen -wyfs doen ons zachte, hooge heere van Carahas, spraken die hertogen ende zy negen tot up die aarde neder. Gy hebt twintig mannen wysdoem ende meer. Al die weerld zal nws gewagen, nu ende ewelyk.... Nu bidden wy