is toegevoegd aan uw favorieten.

Die constghesellen; maandblad voor de beeldende kunst-orgaan van de Nederlandsche Vereeniging van Kunsthandelaren, jrg 2, 1947, no 5, 15-05-1947

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sclie SC eres in

Bij de Hollaiidsche schilders in Parijs zijn een 4-tal schilderessen. Drie er van zijn meer of minder abstract geworden en hebben zich aangepast bij de jongste stroomingen in de kunst. Mena Loopuyt is echter bij de natuur gebleven en haar schilderijen hebben een soort naïeve charme. Ze ondergaat de natuur oj) de meest primilieve wijze. Alle elementen zijn vereenvoudigd tot het uiterste.

Het resultaat is. dat er verwantschap ontstaat met de douanier Kousseau, Vivin Bombois, enz. Ze zet deze traditie voort en behoort ook uitgesproken tot deze groep. Op de laatste tentoonstelling van de ..sur-indépendants” viel me direct haar werk op tusschen de abstracten, die overheerschteii. Niet dat ik deze laatsten verwerp, maar de eerlijke naïeviteit bracht je weer even in de werkelijkheid terug.

Even buiten Parijs, in de zuidelijke banlieu heeft Mena Loopuyt al sinds jaren haar atelier. Montrouge heeft niets van Prijs en men voelt zich kilometers ver van de stad verwijderd, maar de

kleur is bijzonder in alle Parijsche omstreken en deze vindt men ook overal in haar schilderijen terug. Deze zijn mat, harmonisch en pastelachtig en dit verhoogt de droomerige, stille sfeer. Het is werk van de rust en de stilte, werk dat al moest het ontstaan in de nabije wereldstad toch een rustpunt beteekent. De basis van dit soort werk is Giotto en Fra Angelico. Haar primitieve natuur-visie uit zich bewust bij haar.

Daar zij autodidacte is, is haar zoeken steeds van haar eigen innerlijk uit gekomen en is de strijd stroef en moeilijk geweest. De zuiverheid, waarmee ze haar boompjes en personen in haar compositie verwerkt, laat door alles een nienschenziel zien, die zich moest uiten en ons ten voeten uit op de meest klare wijze voorgezet wordt. Alle evenementen en oorlogsgeweld hebben haar werk inniger gemaakt en nu er ook in Holland weldra wat van haar werk zal te zien zijn, wat in jaren niet gebeurd is, zal ieder meegesleept worden door de pretentielooze charme van haar eenvoud, Januari 1947. FRANS BOERS.

Mena Luopuyt „l.e %i!lage