is toegevoegd aan uw favorieten.

Doopsgezinde bijdragen, jrg 2, 1862, 01-01-1862

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

einde in hunne kerkgebouwen voor den preekstoel in den grond zijn gemetseld. Hunne zendelingen in Engelseli Oosten West-ïndië blijven, bij liet doopen der bekeerlingen, getrouw aan liet oorspronkelijk gebruik. Ook hunne predikers, van de baptiste moedergemeente te Hamburg uitgegaan, die de gewesten van Duitschland, Zweden enz. omreizen, schromen niet alleen niet, maar achten zich zelfs geroepen en verpligt, bij gemis van eigen kerkgebouwen, den doop niet binnenshuis, en gelijk zij meenen, steelswijze, maar in t openbaar, in het een of ander daartoe geschikt water, te voltrekken, waardoor ze niet alleen groot opzien verwekt, maar zich zelfs de tegenkanting van sommige Regeringen hebben berokkend.

Lk heb in het voorafgaande meermalen gewezen op dc trekken van de overeenstemming der Baptisten met ons Doopsgezinden. Wel is het verschil mede hier en daar gebleken; de onpartijdigheid vordert echter, dat ik bij liet hoofdverschil nog opzettelijk stilsta. En dit komt inzonderheid uit waar het hunne en onze dogmatische denkwijze geldt.

Terwijl de Baptisten door alle tijden heen getrouw gebleven zijn aan de geloofsleer, in hun oudste belijdenissen uitgedrukt en overeenkomende niet die van de eerste eeuwen der Kerk, hebben wij van lieverlede een weg ingeslagen die ons hoe langer hoe meer van hen heeft verwijderd. Onze Engelsche broeders hebben al van oudsher, uit een diep gevoel van inwendige overeenstemming, er geen bezwaar in gevonden en vinden dit ook nog niet om de bijnamen van v Calvinisten" en '/Arminiauen" op zich