is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijdschrift van het Aardrijkskundig Genootschap, 1942, 01-01-1942

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alle Midden- en Zuid-Amerikaansche staten. In tegenstelling tot andere landen met een groot verbruik, zooals Engeland, Duitschland, Frankrijk, Canada en Japan, beschikt Argentinië echter over belangrijke aardolievoorraden binnen de eigen grenzen. Alhoewel de ontginning van deze reserves met kracht ter hand is genomen, was de productie van ruwe olie in het laatste vooroorlogsche jaar niet in staat om in de behoefte van het land te voorzien, zoodat een invoer, voornamelijk van ruwe olie en stookolie, van ruim 2 millioen ton in 1938 noodzakelijk bleek.

De Argentijnsche aardolievelden liggen over drie gebieden verspreid en wel: 1. in de provincies Jujuy en Salta in het Noordwesten des lands; 2. in het territorium Neuquen en in de daaraan grenzende provincie Mendoza, respectievelijk ten ZW en ten W van Buenos Aires gelegen; en 3. in het territorium Chubut in Patagonië. Terwijl de eerste twee vindplaatsen aan den oostelijken rand van de Andes liggen, bevindt het derde gebied zich aan den Atlantischen Oceaan en wel aan de St. George Baai, waar een deel der boortorens in de ondiepe kustwateren is opgericht. Alle bovengenoemde vindplaatsen zijn in exploitatie. In 1880 werd de eerste aardoliemaatschappij in Argentinië opgericht met als doel de opsporing van de begeerde delfstof in de provincie Jujuy. Zeven jaar later vormde zich een tweede maatschappij, wier terrein van werkzaamheid zich tot de provincie Mendoza bepaalde. Pas in 1907 werden de rijke velden in Chubut aan de St. George Baai toevallig bij het boren naar drinkwater ontdekt. Spoedig daarop verrees hier aan de kust de oliestad Comodoro Rivadavia, thans [daar deze velden 70 % van de totale Argentijnsche olieproductie leveren] het centrum van het belangrijkste aardoliegebied des lands. Na 1907 zijn nog verschillende andere olievindplaatsen in Argentinië ontdekt, b.v. in igi^l'iS de velden van Neuquen, ten Zuiden van Mendoza gelegen (centrum Plaza Huincul). In 194° waren in het land totaal 1866 boortorens in bedrijf; het meerendeel (1600) van deze installaties bevond zich in de omgeving van Comodoro Rivadavia, terwijl er 147 op de velden van Plaza Huincul voorkwamen, 38 in Mendoza en 81 in de provincies Salta (centrum Tartagal) en Jujuy.

De totale productie van ruwe olie in Argentinië bewoog zich sedert 1930 in een sterk stijgende lijn. Bedroeg de opbrengst in het laatstgenoemde jaar 1 233 185 ton, voor 1941 wordt een productie genoemd van 3500000 ton (schatting). Bijna twee derden van deze hoeveelheid werd voortgebracht door de Yacimientos Petroliferos Fiscales (Y.P.F.), een staatsonderneming, welke zich het recht tot ontginning van alle toekomstige olievelden heeft voorbehouden.

Wat de verwerking van de ruwe aardolie betreft zij vermeld dat Argentinië beschikt over 21 raffinaderijen, die met een gezamenlijke capaciteit van ruim 5 millioen m3 per jaar niet alleen in staat zijn in het eigen land geproduceerde aardolie doch ook de ingevoerde ruwe olie te verwerken, zoodat zij in de totale behoefte van Argentinië aan afgewerkte aardolieproducten kunnen voorzien. Het grootste gedeelte