is toegevoegd aan uw favorieten.

Doopsgezinde bijdragen, jrg 3, 1869, 01-01-1869

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beter is ongehuwd te blijven dan te trouwen, en liet zich zonder eenige terughouding of verbloemde woorden over de zonde van overspel uit. Hij riep aan 't eind zijner rede het paar voor zich, dat voornemens was een huwelijk te sluiten: zij traden, elk van zijn kant, naar 't midden en gingen vóór hem staan. Beiden waren hunne eerste jeugd al te boven, maar zagen er goed uit. De bruid droeg een alpaca-japon van modekleur, een zwarten halsdoek en een helder gesteven muts zonder strooken, volgens het bij hen bestaande gebruik; de bruidegom, evenzeer overeenkomstig 't gebruik, een donkergroen buis. Waarschijnlijk was dit voor 't eerst, dat zijnader met elkander kennis maakten. Wanneer toch, in spijt van Paulus en zijn raad om ongehuwd te blijven, een broeder een zuster ziet die hij ten huwelijk verlangt, deelt hij dit aan den preeker mede, die 't aan de zuster overbrengt. Heeft zij er niets tegen, dan duurt de verloving een jaar lang, en mag de man zijne aanstaande bezoeken, indien hij verkiest, maar onze Nieuwe Mennisten zijn zóó sterk tegen al wat naar vrijen zweemt, dat daar zelden iets van inkomt.

Daar thans voor deze twee het proefjaar voorbij was, richtte de spreker, terwijl zij voor hem stonden, tot hen de drie volgende vragen:

1°. Ik vraag u, mijn broeder! als bruidegom, of gij gelooft, dat deze zuster in 't geloof u door God is toegewezen tot een hulp tegenover u en een wettige huisvrouw? en ik vraag u als bruid, of gij gelooft, dat deze uw broeder tot een man en hoofd voor u door God is bestemd?