is toegevoegd aan uw favorieten.

Het regt in Nederlandsch-Indië; regtskundig tijdschrift, 1893, 01-01-1893

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

want het is juist een der grootste grieven, dat hij dit ongeroepen of wellicht op verzoek van een enkele der belanghebbenden doet. Men staat hier wel voor een strijd tusschen Mohaminedaansch recht en adat. Naar den Islam treedt inderdaad de qadhi ex officio op en neemt den boedel in bezit om dien te reinigen en het overblijvende te verdeelen.

De kali kan zich dus hierop beroepen en de groote voordeelen aan zijne bemoeienis verbonden dringen hem zeker dezen weg op. Maar het gewoonterecht wil daarvan niets weten, vooral niet waar het belangrijke boedels geldt. Het schijnt dus, dat het laatste toch nog altijd wel als het werkelijke recht wordt aangemerkt.

Het voltrekken van huwelijken, deelt Mr. N. mede, geschiedt overigens te Mangkasar in den regel door de Imam's der verschillende wijken of kampongs zelfstandig, zonder dat de kali zich daarin mengt.

Aldus is derhalve de ter hoofdplaats Mangkasar bestaande toestand ; hij berust er echter voornamelijk op den dwang van het Europeesch bestuur en bestaat er niet dan zeer tegen den zin van een aanmerkelijk deel van de inheemsche bevolking, vooral van de gegoede burgerij der Boegineesche handelaren. Wordt immers al naar hare eigene instellingen, zooals wij zagen, eene zekere mate van beslissing soms aan Mohammedaansche geestelijken toegekend, deze is toch dikwijls beperkt en nooit zonder beroep op den eigenlijken rechter; daarbij schijnt zij zich nog lang niet algemeen ook tot het erfrecht te hebben uitgestrekt, maar de verdeeling der nalatenschappen meest nog naar het gewoonterecht te zijn geschied.

Overigens erkennen deze zeker niet het recht tot het vorderen der exorbitante rechten of belooningen, welke door den kali te Mangkasar worden in rekening gebracht. Geen wonder derhalve dat belanghebbenden, die naar hun gewoonterecht erfgenamen zijnde op die wijze naar de voorschriften van den Islam eene aanmerkelijk geringere erfportie ontvangen, zich in zulk eene afwijking van hun nationaal recht moeielijk schikken en dit te minder, daar bovendien nog een belangrijk gedeelte der nalatenschap