is toegevoegd aan uw favorieten.

Het regt in Nederlandsch-Indië; regtskundig tijdschrift, 1893, 01-01-1893

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staat, dat de wetgever van den Code Pénal in geenen deele meer op het, ook te zijnen tijde al lang veranderd, strafrechtelijk standpunt stond, waarbij het misdadige van eenig feit alleen naar het materieel effect werd beoordeeld, zonder met de bedoeling van den dader en de omstandigheden, waaronder het is geschied, rekening te houden, zoodat b. v. dezelfde zoen- of bloedprijs voor de nederlaag of verwonding van een mensch verschuldigd werd geacht, onverschillig of die door moedwil of onwillig was teweeggebracht;

dat nu aan zulk eene nederlaag of verwonding in een tweegevecht begaan, door de volksopvatting, bepaaldelijk ook in Frankrijk, immer een gansch ander karakter is toegekend dan aan dezelfde handelingen op andere wijze geschiedende, en zulks op grond, zoowel van de bedoeling van den dader, welke toch meerendeels slechts beoogt dat te doen, wat de zeden van den maatschappelijken kring, waarin hij leeft, hem als plicht voorschrijven en daarom dan ook geenszins noodzakelijk op zulke lichamelijke laesie is gericht, als van de omstandigheden, waaronder eventueel die laesie tot stand komt, namelijk tengevolge eener opzettelijke medewerking van den gelaedeerde, naar vaste regelen, en onder nauwkeurig toezicht op de observatie dier regelen, waarbij zelfs door het zorgen voor geneeskundige hulp al het mogelijke wordt gedaan om te voorkomen, dat door de eventueele laesie meer dan het volstrekt noodzakelijk lichamelijk nadeel wordt toegebracht, omstandigheden grootendeels zoo nauw aan die handelingen verbonden, dat eeue iets belangrijke afwijking daarvan haar geheel liet vermeld exceptioneel karakter doet verliezen, en haar dan met eene gewone gewelddadigheid doet gelijkstellen, welke mitsdien ontegenzeggelijk werkelijke elementen in strafrechtelijken zin dier handeling vormen, en door den strafwetgever dus ook niet dan door der wetenschap van het strafrecht geweld aan te doen, kunnen worden ter zijde gesteld;

dat om die reden dan ook in den regel zoowel in de oudere als in de hedendaagsche strafwetgevingen het duel als een zelfstandig misdrijf is erkend;

dat bepaaldelijk ook in de oudere Eransche wetgeving vóór