Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

datgene, wat de prediking gelegd heeft, levendiger en werkzamer maken (29). Zij hebben twee elementen, een onveranderlijk, een veranderlijk. Het eerste zijn de positieve instellingen van christus en de Apostelen zelve; deze moeien steeds blijven, b. v. de Sacramenten. Het tweede zijn de instellingen , welke de Kerk in het verloop van tijd nuttig oordeelde. Deze zyn tijdelijk, naar de behoeften der Kerk: zij kan die veranderen of opheffen. Maar elk bijzonder lid is er aan gebonden en mag er zich niet eigenmagtig van ontslaan.

Wat de voorgaande Kerk aldus aan de volgende overlevert in leer, leven, instellingen, dit is de traditie. Christus gaf geene leer, maar zich zeiven, zijn leven (30). De Apostelen hadden zijn woord en leven in zich opgenomen , en verbreidden dit door de prediking, ook door schrift; maar hunne ciiristusprediking was natuurlijk veel omvattender, dan hunne weinige schriften: wij moeten ons dus tot de traditie wenden. Bovendien is de letter dood, vereischt verklanng en wordt slechts door den gevormden Christen verstaan, lot die voorafgaande vorming is het levende voorbeeld, onderrigt, opvoeding noodig. Slechts het leven geeft leven. Dit leven heeft de latere Kerk door de vroegere van de eerste tijden af. Door de levendige mondelinge voordragt, door opvoeding, maar vooral door de aanschouwing van uitstekende personen , waarin het Christendom zich krachtig open-

(29) De H. Geest werkt het geloof door cib prediking des Woords, en versterkt het door de Sacramenten. Ilcidelh. Catechismus.

(30) En straks sprak do Schrijver van het leerbegrip vai christus !

Sluiten