Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan, en onder deze ook den grond van het Monnikenleven , hetwelk niet geestelijk is, omdat het niet vrij is en in plegtigheden en vaste instellingen zijn eigenaardig wezen bezit, weshalve het een Joodsch en niet een Christelijk leven is. » En nu is ciiristus daarom vooral geboren en gestorven, opdat Hij ons zou leeren niet Joodsch-bekrompen te zijn, maar lief te hebben. Na dien laatsten maaltijd vermaant Hij zijne Apostelen, zoo ernstig en teeder: maar waarover? over eten en drinken? neen, over de onderlinge liefde. Wat leert, wat eischl zyn vriend johankes , dan dat wij elkander zullen liefhebben? En paulus prijst de liefde overal en stelt haar, aan de Corinthiërs schrijvende, boven wonderen en profetie en Engelentalen. Zeg mij nu niet, dat liefde bestaat in kcrkgaan, voor Heiligenbeelden knielen , kaarsen aansteken, rozenkransen bidden. Die dingen heeft God niet noodig. Liefde is bij paulus , het slichten van den naaste, allen te houden voor leden van heizelfde ligchaam , allen voor één in chhistus aan te zien , over het geluk der broederen u in den Heer te verblijden, even als over het uwe , hun' ramspoed te verzachten, als uw' eigen': zachtmoedig den dwalende te bestraffen, den onwetende te leeren, den gevallene op te rigten, den neergedrukte te troosten, den vermoeide te ondersteunen, den dervende te geven: zoo als Christus niet voor zich is geboren, noch voor zich heeft geleefd, noch voor zich is gestorven, maar zich geheel en al ten onzen nutte heeft overgegeven."

Den zesden regel begint hij met te zeggen, dat hem, voor de vuist schrijvende, het eene uit het andere voor den geest komt. En dat gevoelt men ook wel bij de lezing: doch eenen man, als erasmu.i , wil men hooren, al is het geene naauw afgewogene

Sluiten