is toegevoegd aan uw favorieten.

Jezuïeten-missies; maandschrift, 1937, no 17, 01-02-1937

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naast de Europeesche en inlandsche priesters zouden laten werken in verschillende bisdommen of hen een afzonderlijk missiegebied toevertrouwen om zoodoende het werk in de aanpalende streken te verlichten.

In alle geval het missionarisleven is niet langer meer het monopolie der Europeanen : rasechte Indiërs, door waren zielenijver bezield, staan gereed om zich te wijden aan de voortplanting van hun dierbaar geloof.

Job Kochuthara zaliger gedachtenis, de pionier dier beweging, ligt begraven op het kerkhof te Ranchi. Weinig mocht hij werken voor zijn lieve Bengaleezen, maar zijn dood werkt wonderen.

Om beter dit artikel van Pater Overste te begrijpen, bedenken onze lezers dat Voor-lndië een 375 millioen inwoners telt, waaronder 4.000 Roomsche priesters werken. Eén priester per 93.750 zielen ! En die priesters zijn daarenboven niet evenredig over heel die onmetelijke bruine wereld verdeeld.

Bezuiden de lijn Goa-Madras kan het er door. Aan dien kant zijn er zelfs negen bisdommen met gemiddeld één priester voor 5.000 zielen. Maar zooveel te ellendiger is het Noorden, het veel dichter bevolkte Noorden er aan toe, waar de missionarissen zoo schaarsch zijn dat ieder priester er door den band zou moeten instaan voor de bekeering van een half millioen Indiërs. Dit komt op hetzelfde neer als moest één priester heel Belgisch Limburg bekeeren, in de veronderstelling dat die brave menschen nog allemaal Wodan en Thor zouden aanbidden... Was België een klein hoekje van Indië, dan zouden wij moeten toekomen met hoop en al 17 priesters...