Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN HET LAND, WAAR IK HOOPTE MIJN LEVEN TE SLIJTEN

DOOR P. D. TRUYEN, S. J.

Chota Nagpur, Chota Nagpur,

dag en nacht denk ik aan u.

Waar ik ook ben en vaar,

gij zijt mij altijd naar...

(Naar het bekende lied : Vlaanderen...)

Ranchi ? Zit hij nu te Ranchi ? Ja 'k en ge kunt wel denken dat het in mijn hart zingt, wijl ik hier in Chota Nagpur verblijf. Hier behoor ik thuis : de Kempen is mijn geboortestreek en Chota Nagpur het land, waar ik gehoopt had heel mijn leven te slijten. Maar wellicht omdat ik zoo 'n vlegel was, mocht ik er nooit werken en stuurden de oversten me naar Calcutta.

Ik ben nu al veertien dagen in Chota Nagpur. Ik moest hier te Ranchi aan de seminaristen eenige lessen geven over den politieken toestand in Indië, en kreeg aldus de kans eventjes in de missie rond te reizen.

Processie te Banari.

Verleden Zondag vertrok ik om halftien per auto uit Ranchi en om halfdrie was ik al te Banari, den post van Pater De Keyzer. Een reis van zoowat 130 km., die in den ouden tijd drie of vier dagen zou geduurd hebben. En onderweg hadden we eens aangeklopt te Mandar bij Pater Lebas en bij Pater Lettens te Lohardaga.

Pater De Keyzer verwachtte ons niet, maar dat komt er niet op ■aan, ge krijgt toch altijd wat te eten en zelfs een bed om op te slapen en als er geen aardappelen zijn, dan bakt de kok maar chapatti's, dat zijn pannekoeken.

Dien dag was het precies processie te Banari. Nu zoo 'n processie had ik nog nooit gezien. Bij u zoudt ge misschien gezegd hebben, dat ze niet heel mooi was, maar de parochianen van Banari vonden dat ze uiterst mooi was en ik deelde hun meening. Geen zijden vlaggen en banieren, geen fanfare, geen witte engelkes....

Jawel, er waren engelkes. Pater De Keyzer liet mij en den Pater

IHS

Sluiten