Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De leden van zijn familie, ja van zijn heelen clan, kwamen den zieke bezoeken. Zoo zijn onze negers ! zoolang 'ne man gezond is, kan hij kou lijden en honger, hij moet maar zich zelf weten te redden. Op zijn nabestaanden hoeft hij niet te rekenen. Nu hij ziek is, gaat er entwat aan 't roeren in de verwanten hun hart. Waar ze bovenal bezorgd om zijn ? Toch niet voor den ndoki door te gaan ! Dus vlug naar den zieke gaan informeeren. « Zoo zal elkeen duidelijk zien dat ik aan die ziekte niets geen schuld heb. » Rond het sterfbed van Patrick had dus veel volk gestaan, wat zijn ziel het heengaan niet belette.

De zusters legden op zijn Europeesch het lijk van Patrick af. De jongens en de meisjes van den post waren allen samen met de bloedverwanten en belangstellenden komen neerknielen aan den drempel der rouwkamer waar Tata Patrice (Vadertje Pat) op zijn houten bed lag met zijn zwart zondagsch pak aan. Dat kostuum was nog een cadeau van de zusters, een belooning voor hun trouwen dienaar.

De kribbe bij het kruis.

Achter het hoofdeinde staat op een wit bedekte tafel een kruisbeeld tusschen twee brandende kaarsen.

Onder den indruk van al het schoone en van de ingetogenheid, waarin haar overleden vader daar ligt, vindt Agnes, de oudste van Patrick, dat zij ook het hare moet bijdragen in dit geval. Ze stuift voort den prijs halen dien zij met Paschen van Zuster Xaveria had gekregen. Devoot zet zij de gekleurde plaat, — een van engelen omzweefd kerststalletje, — achter het kruis tegen den kamerwand. Dergelijke inval toont niet slechts wat een hart Agnes heeft, maar ook hoe prachtig werk de zusters in Mpese leveren.

's Anderen daags wordt Patrick in een doodkist naar de kerk overgebracht. Zoo 'n trouwe dienaar kreeg natuurlijk een begrafenis eerste klasse. Tegen alle negergebruiken in zat de vrouw van Patrick onder den dienst in de kerk achteraan. Samen met de familie naderde zij tot de heilige tafel voor haar man.

Over deze uitvaart spreekt men nog in de dorpen en een groot meisje zei tegen de zusters, dat Patrick daar lag als een heilige. « Als ik sterf wil ik ook zoo worden begraven. »

——— iris

Sluiten