Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vlagen van vervolging

De eerste storm.

De missie telde reeds drie zulke inrichtingen voor jongens en de eerste christelijke families waren pas gevestigd in huizen hun door de missie gebouwd, wanneer de kerkvervolging van Calles ons apostolaat kwam verstoren. De missionarissen werden óf gevangen genomen óf verbannen. Slechts twee van hen konden ontsnappen : een pater van 60 jaar die zich verborgen hield in de rotsholten van het ongenaakbare Cajurichi en vandaar 's nachts zijn christenen ging opzoeken, en een tweede die immeraan rondzwerft door de ijskoude bergstreek, om al de andere missionarissen te vervangen. Twee leekebroeders konden in het kinderhuis van Sisoguichi blijven (1), maar allen hadden de eer tenminste eens gevangen te zijn voor Christus.

In 1929 doet de regeering, in het nauw gebracht door den opstand der gewapende « cristero's », aan de Kerk bedrieglijke beloften van vrede. Dadelijk keeren de gevangen en verbannen missionarissen naar de Tarahumare's weer. Zij vonden er de gebouwen vernield en zaten zonder geld. Lang zouden zij niet ongestoord mogen werken. Vervolging was niet van de lucht : met eiken trein kon een peloton soldaten arriveeren om allen gevankelijk weg te voeren of op de vlucht te drijven.

Dreigende wolken.

Reeds was ons een beklemmend bericht toegekomen dat onze medebroeders van Norogachi gevaar liepen. P. L. werd er ter dood veroordeeld, de anderen zouden gevangen of verdreven worden.

Den Vrijdag, 24 Augustus 1934, kwamen wij te weten dat een

(1) Z. H. de Paus hield er aan hen de toelating te geven om het H. Sacrament te bewaren en, in afwezigheid van dan priester, zichzelf te communiceeren en aan de kindeier de H. Communie uit te reiken.

IHS

Sluiten