Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

m

heid. Eii nu ook maar de aanhangers der Hervorming onder zich le vereenigen, is eene moeijelijke zaak. Zou het kunnen zijn, door tot de beginselen der Hervormers terug te keeren? Maar de onrust is er immers, niet dewijl men ze verlaten, maar dewijl men ze behouden heeft. En onze tijdgenooten te wijzen op de Hervormers, als die alles juist zouden hebben uiteengezet, is zooveel als een' natuuronderzoeker , die over magnetismus en electriciteit onzeker is, te verwijzen naar biusschenbroek en frakklijv, als zoodanige Schrijvers over deze onderwerpen, dat er voor ons geene onzekerheid daaromtrent meer zou bestaan. — Het geheele eerste Stuk wordt met deze toespraak besloten: »Doch waarom zullen wij deze oude zaken langer aanhalen, Toehoorders? Zoo wij de natuur en den aard des Christendoms een weinig voor oogen houden, gevoelen wij, dat hetzelve zich geheel en al aankant tegen de pogingen, met welke dwaze menschen zich vleijen, den tegenwoordigen toestand der Kerk tot den eenen of anderen ouden te kunnen terugdringen. Een boom maakt men niet weder lot een spruitje, noch een spruitje tot een zaadpit; uit den man maakt men geen jongeling weder, en uit den jongeling geen kind. Evenmin uit de Keik van onze dagen eene Kerk van luther of van gregoor of van constaktyn. De boom groeit, de mensch wast op, de Kerk. gaat vooruit. °Dat oude was goed elk voor zijn' tijd; hel was elk uit de behoefte dier dagen geboren en dus natuurlijk; wierd liet nu hersteld, indien dit namelijk mogelijk ware, het zou nu niet natuurlijk, maar gedrochtelijk zijn, omdat het nu uit leugen en bedrog ontsproten was en dus al dadelijk ongeschikt zijn, welhaast belagchelijk, en binnen kort vergelen. Laat ons luther , gregoor

Sluiten