Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eene bijdrage tot de Zedig -vrijmoedige Bedenkingen wordt ons geleverd iu de Gedachten over het ter sprake zijnde sluiten van een Concordaat met den Pauselijken Stoel, door christophii.us , Amst. 1841. Hier wordt op den geest van woeling in Europa, in hel bijzonder op die door de Ultraraontaansche propaganda, van de herstelling des Pausen in 1814 af, tot op de laatste tijden toe, opmerkzaam gemaakt, en dit toegelicht door eene beknopte geschiedenis van den staat der Roomschgezinden in ons Vaderland, na 1795, en van de wijze, waarop de Pausgezinde geest in het Koningrijk der Nederlanden, van deszelfs oprigting af en vervolgens, is werkzaam geweest. Dit brengt op het Concordaat van 1827, en geeft aanleiding tot het opmaken van het onregtmatige en gevaarlijke van op die wijze eene inrigting daar te stellen, niet van eene Nederlandsch-, maar ItaliaarischKatholijke, geheel en al van den Bisschop van Rome afhankelijke, en dezen ver boven den Koning gehoorzamende, tot veroordeeling en benadeeling van al wat den Paus niet huldigt, verpligte Kerk. Terwijl het met uitboezeming van den wensch, dat er eene echt-Nederlandsche Katholijke Kerk mogt worden opgerigt, besluit. (Pia vota !). Het geschrift is meer wegens deszelfs behartigingswaardige, algemeene beschouwingen van den Ultramontaanschen geest, dan wegens hetgeen bepaaldelijk omtrent het Concordaat gezegd wordt, belangrijk.

Van deze laatste zijde beveelt zich meer aan dat, hetwelk onder den titel: Stemmen over elk Concordaat, het Concordaat van 1827 en eene Concordaatsbulle, te Utrecht is uitgekomen. Deze titel zelve behelst den inhoud en de orde van het geschrift. Eerst wordt het onnoodige, onvoorzigtige, voor dc

Sluiten