Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onulat het de gelijkheid van alle gezindten wegneemt en aanleiding geeft, dal, vooral in de mindere standen, de Roomsch-Katholijken hunne Kerk als de heerschende, en de Protestanten zich als onderdrukt zullen beschouwen, beide tot nadeel van de verkleefdheid aan den Koning en tot verderf des Vaderlands.

Van dezelfde strekking is een klein stukje, onder den titel: Ernst en waarheid. Een enkel woord over het Concordaat met Rome, Amst. 1841, waarin het niet verlangen der Roomschgezinden in Nederland naar een Concordaat, ('t welk intusschen wel van geene algemeene toepassing zal zijn) en het behoud van eensgezindheid als gronden legen hetzelve worden aangevoerd.

In dfl Teekenen des tijds in Nederland. Een woord aan mijne Medeprotestanten, Amst. 1841, wordt niet zoozeer bepaaldelijk over hel Concordaat gesproken; als wel meer algemeen gewezen op hetgeen in de jongste maanden gedaan is, en althans den schijn heeft van toeleg, om de partij der Roomschgezinden in ons Vaderland te believen, en daaruit aanleiding genomen lot waarschuwing tegen de telkens vermeerderende aanmatigingen van de Pausclgke Hiërarchie. Het slukje is, onzes inziens, niet ontijdig, en zoo al hier en daar misschien al te naauwleltend, evenwel, ter waarschuwing tegen Rome ook bij de beste bedoelingen, behartigingswaardig.

Op eene geestige en luimige wijze wordt, zoo aÏ8 reeds de titel vermoeden doet, over het Concordaat gesproken in De Concordaten , een uitvloeisel van de genadige goedertierenheid des H. Vaders. Een kloostergesprek, aan gene zijde der hergen gehouden, Groningen 1841. Inderdaad, het is een Ultramontaansch gesprek lusschen eenen geoefenden

Sluiten