Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Aposlel schreef dan een' tweeden Brief, en maakte daarin, om voor te haastige verwachting van het laatste oordeel te waarschuwen, opmerkzaam op de teekenen des tijds, welke dien dag zouden voorafgaan. Teekenen, die hij door het licht des godde1 ijken geestes rigtig erkende, maar van welke hij, niet wetende, dat gelijksoortige verschijningen zich nog meermalen herhalen zouden , reeds de beginselen in menig teeken van zijnen tijd meende te bespeuren.

Het hier volgend zevende punt beschrijft de reis van Paulus naar de moederstad der Heidenwereld en zijne vandaar ondernomene nieuwe zendinrjsreize. De hoofdreden, waarom de Aposlel naar Antiochië ging, was welligt eene zamenkomst met andere verkondigers van het Evangelie. Maar daarmede verbond zich ook waarschijnlijk hel doel om alle scheuring lusschen Heidensohe en Joodsch'e Christenen te verhinderen, en den laatsten allen grond, alsof hij een vijand der voorvaderlijke godsdienst ware, te ontnemen. Daarom ook ging hy eerst naar Jeruzalem op, om eene gelofte te volbrengen en alzoo elke beschuldiging van dien aard metderdaad te wederleggen. Te Anliochië ontmoette hij barkabas en andere oude vrienden en medegenooten in het Evangelie. De Apostel petrus sloot zich ook bij hen aan, en echt-Christelijke gemeenschap was lusschen allen, tot dat eenige Joodschgezinde ijveraars, die zich voor afgezondenen van jacobus uitgaven , de Heidenen niet. als broeders erkennen wilden en weigerden met hen te eten. Petrüs zelf liet zich tot ontrouw aan zijne beginselen verleiden, en zijn voorbeeld bad invloed op anderen, waarom dan ook paulus hem weder-

Sluiten