Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lieken. In het begin van 1927 kwam een jong Amerikaansch Jezuïet, James Creane, den post bezetten met de opdracht de streek te verkennen. Op zijn eerste reis ontdekte hij de Santals.

Hoe dat gebeurde ?

Van Bhagalpur uit loopt een trein naar het zuiden tot Bausi aan de grens van de Pargana's. In de lente spoorde pater Creane naar Bausi. In rijke tempels sprak hij met zelfvoldane Brahmanen, die hem niet noodig hadden. Maar in een afgelegen dorp kwam hij zwarte gezichten tegen met blij blinkende oogen, Santals.

« Bestaat hier een school ?

— Een school ? Och neen !

— Zoudt ge hier een school willen ?

-— Dat is juist, wat we noodig hebben.

— En zijn er geen zieken in het dorp ?

— Zieken ? »

Er stapte juist een kloeke Santal voorbij.

« Daar loopt een teringlijder ! » wees er een en allen lachten.

« En of er in den omtrek nog andere dorpen met Santals lagen? »

Ze zwaaiden met den arm over de streek : overal woonden Santals. P. Creane voelde dat hij hier stond voor een rijpen oogst.

Enkele weken later stapte te Bausi een schoolmeester af met boeken, leien en een heele apotheek, terwijl ze te Bhagalpur dapper doorbouwden aan een pensionaat voor Santals.

Het katholieke gevaar.

De protestanten voelden dat de Pargana's langs oost en west bedreigd waren. De Church Missionary Society deed een dringenden oproep in Engeland. Dadelijk moest hulp komen, anders zou het werk van zeventig jaar binnen korten tijd heelemaal tegen den grond liggen. De schrijver van de brochure haalde bewijzen aan : « We mogen ons met geen illusies paaien. We zijn niet in staat onze stellingen te handhaven en hebben reeds in meer dan één richting terrein verloren. De Roomsch-katholieke concurrentie heeft haar aanval ingezet en, zoo we uit Engeland niet dadelijk hulp krijgen, zullen wij hier in het land der Santals die zoo onchriste-

IHS i

Sluiten