is toegevoegd aan uw favorieten.

Jezuïeten-missies; maandschrift, 1938, no 26, 01-01-1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beste broer, maar negers wil ik niet naast mij, zoomin in den hemel als op de tram. En die Malgasjen al evenmin, die kleurlingen bij wie jij in je onbezonnen edelmoedigheid je schrijverstalent hebt begraven. Hoe jammer ! Bij die vale kleigezichten moet je onvermijdelijk afstompen... »

Wat een kletspraat. Al zoo flauw als de geur en de kleur van het papier ! Met een medelijdend hoofdschudden heeft de Pater den brief dichtgeplooid.

Hij had zoo juist gebeden en ging van tafel opstaan, toen de deur op een kiertje opendraaide.

« Pater, Juffrouw Vallois wacht op u onder in de galerij.

— Zeg haar dat ik dadelijk kom. »

Een parel die Roza Vallois ! Haar vader, die jarenlang een goede betrekking bij de Messageries Maritimes bekleedde, was voor enkele maanden op zee omgekomen. Met wat lessen aan kinderen van vooraanstaande inlanders verdiende het meisje nu wat bij, om haar moeder te helpen in het onderhoud van jongere broers en zusjes.

Toen de Pater om den hoek van het huis kwam, veerde Roza Vallois recht. Ze scheen erg gejaagd.

« Coen avond, juffrouw. U brengt me toch geen ongunstig nieuws over Fransje Kassoe ?

— Och Pater, zei ze maar ineens, Odorina zijn zusje maakt het toch zoo slecht !

-— Wat u zegt ! Van morgen nog zag ik u met haar op wandel. »

Haar gezicht vertrok alsof ze elk oogenblik haar leed ging uitsnikken.

« Pater, laat me alles vertellen, het is allemaal zoo wonder. Na de eerste les was ik met Rina en Rikje wat gaan wandelen. Toen we thuis kwamen, zat mevrouw Kassoe bij de wieg van Fransje. De koorts laat het kind maar niet los. Den vorigen nacht meende de dokter dat het den morgen niet meer zou halen. Maar vanmorgen ging het weer beter. Ik gaf als naar gewoonte in de kamer daarnaast les aan de kleine Rina. Eerst wat rekenen, daarna katechismus. Rina lette op als anders, ze is zeer vlijtig.

IHS