Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VOOR ONZE JONGE ABONNÉ'S

Kipako, den ...

Beste Jozef,

Hartelijk dank voor je briefje. Het is voor den missionaris steeds troostend te zien, dat men ze in het verre Vlaanderen niet vergeet. Je stelde mij een reeks vragen over onze scouts ! Het is mij natuurlijk onmogelijk ze alle ineens te beantwoorden. Daarom krijg je met deze boot iets te lezen over mijn welpen. De volgende post zal je dan iets over de verkenners brengen.

En de rimboesfeer ?..

Je vroeg me dus, of de rimboesfeer vat heeft op de zwartjes. Omdat ik weet, dat je niet van theorieën houdt, maar wel van verhalen, zal ik je vertellen, wat ik met eigen oogen beleefde. Dan moet je zelf maar de conclusie trekken.

Ook de kinderen in Kongo houden dolveel van vertellingen en in hun legenden spelen tijger, antiloop, aap en andere dieren een bijzonderen, ja zelfs den hoofdrol. Nu had je hun gezichten eens moeten zien, toen Akela ze sprak over den kleinen Mowgli en den hoogmoedigen Scheere-Khan. Op hun gezichten kon je hun indrukken lezen... Angstig en met zware rimpels in het voorhoofd keken ze, toen de sluwe tijger door de struiken over zachte bladeren naar den kleinen Mowgli sloop,' die daar zoo rustig bij het vuur zat. Wat een vreugde, toen Scheere-Khan zijn poot verbrandde en jankend het bosch inliep. Medelijden en onrust, toen vader Wolf het kindje meenam naar zijn hol. Misprijzen, toen de manke tijger, geleid door dien lafaard van een jakhals, kwam aankloppen bij moeder Wolf en den kleine terugeischte. Maar moeder Wolf, die den tijger wegzond en voor zijn neus de deur dichtsloeg, werd luid toegejuicht.

Aan het einde van het verhaal vroeg Akela, wie nu in het spel « Mowgli en Scheere-Khan » voor den tijger wilde spelen. Niemand, die zijn vinger opstak... Allen schudden heftig « neen » en krulden afkeurend de lippen.

Sluiten