Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

richtte hij onmiddellijk aan den generaal te Rome een brief met het verzoek den provinciaal het bevel te geven hem te zenden. Indien hij eerst naar den provinciaal was gegaan, zou deze er met zijn moeder over gesproken hebben, die hoogst waarschijnlijk zou weigeren. Haar jongsten zoon had zij te zeer lief om hem voor altijd te laten vertrekken, terwijl daar nog bijkwam, dat Jan's oudere broer Christoffel in een veldslag was gesneuveld.

Het duurde lang, voordat de provinciaal aan de Britto kwam zeggen, dat hij mocht afvaren naar het Oosten. Juist in dien tijd was te Lissabon P. Balthazar da Costa aangekomen om nieuwe krachten te werven voor de missie. De Britto wilde mee en koos het moeilijkste : Madura in het Z. O. van Voor-lndië.

Nu moest hij zich op het priesterschap voorbereiden. In 1673 werd hij gewijd, 26 jaar oud. Zijn moeder schrok hevig, toen zij hoorde, dat haar zoon heenging. Ontroerd stortte zij haar hart bij hem uit : « Je bent God gaan zoeken in den religieuzen staat en ik gaf graag mijn goedkeuring. Maar dit... dit is te veel voor mij. Mijn zoon, ik smeek je, verhaast toch niet mijn einde, want je ontneemt mij de hoop je ooit terug te zien. Wil je aan God je leven offeren voor het zielenheil, dan zal je eerst het leven van je moeder opofferen. Zal je zoo wreed zijn, je plicht van kinderliefde met de voeten te treden ?... Verlaat dan je ongelukkige moeder, ga weg en ontneem haar den laatsten troost, dien ze nog had, sinds ze weduwe is. »

P. de Britto kon van medelijden geen antwoord vinden. Hij sprak slechts : « Ik ga, waar God mij roept. Daar God heeft gesproken, mag ik niet luisteren naar menschen. »

671 : Waschbazen met hun beladen ezeltjes.

672 - 673 : 1 : Bij den waterput. (Foto M. Ledrus, S. J.)

2 en 5 : Zelf de wasch doen is veel beterkoop, dan naar den dhobi te gaan.

3 : Op weg naar de markt. (Foto gezonden door F. Daniels, S. J.)

4 : Met een hockey-stick van eigen maaksel (gezonden door J. Andries, S. J.)

Sluiten