Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Eenigen tijd later kwam P. Crosjean met een beetje spijt vertellen, dat hij er vijftien minuten over had gedaan. Maar na een paar dagen zei hij triomfantelijk : « Ik ben langs den « short cut » naar boven geklommen in dertien minuten ! Ik ga naar Calcutta schrijven om naar Kesramal te mogen terugkeeren. »

Onder voorwaarde, dat hij zijn gezondheid zou sparen, werd zijn vraag ingewilligd. Hoe hij ook zijn energie moest bedwingen, toch bleef hij op zijn kamer en reisde hij niet meer rond, — al otch bleef hij op zijn kamer en reisde hij niet meer rond, — al drongen vele missionarissen er ook op aan. Een des te grooter feest was het voor hem 's Zondags biecht te hooren en de eerste Mis te lezen, waaronder hij een instructie hield.

Zaterdag 4-IX-1915.

Het bleek echter, dat zijn herstel maar voorloopig was. Zijn maag bleef hem kwellen. Op den eersten Vrijdag van de maand, 3 September 1915, kwam zijn misdienaar een pater waarschuwen : « P. Crosjean zal gaan vallen. » Haastig, juist op tijd kwam men te hulp. Na het Pater Noster was hij buiten kennis geraakt, maar hij hield nog de vingers, waarmee hij de H. Hostie had aangeraakt, stijf tegen elkaar. Naar bed gebracht kwam hij weer bij. Niet het minste voedsel kon zijn maag verdragen. Toch wilde hij luisteren naar P. Vandendriessche, die hem juist dien dag kwam vertellen over zijn bezoeken aan den « political agent » en den radjah van Jaspoer.

De toestand verergerde, zoodat P. Crosjean Zaterdagavond bediend moest worden. Rustig lag hij te bed, met een glimlach op zijn gelaat tot aan den dood toe, Maandag 6 September, 's middags tegen twee uur. Onbekend stierf hij, gelijk hij steeds onbekend had willen leven. Daar het op den dag van de begrafenis 's morgens hard regende, woonden slechts de christenen, die den vorigen avond al waren gearriveerd, de plechtigheid bij.

Toen de nieuwe missieoverste enkele jaren later zijn graf wilde bezoeken, moest men het hem wijzen, omdat naast P. Crosjean in 1918 P. Alary was begraven. Niets onderscheidde het graf van P. Crosjean. Hij was het voorbeeld van den echten missionaris, die alles aan zijn missie gaf zonder het licht op zichzelf te laten schijnen.

Sluiten