Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bevat? Dit laatste schijnt de tegenwoordigheid der zake duurzaam en eeuwig te maken, terwyl het eerste aan de voordragt de zekerheid Tan vorige tijden geeft, alsof alles reeds voleindigd ware."

Maar ook de wyze, waarop zy hare werkwoorden verbuigt, door bijvoeging van slechts ééne letter de gedachte geheel anders schakerende; haar periodenbouw , zoo weinig of in het geheel niet ingewikkeld; de koppeling derzelve door en, en de gedurige wederkeering van het naamwoord zelf, in plaats van het door een voornaamwoord te vervangen; dat zij geene doorloopende zinnen heeft, zoo als b. v. in het Grieksch, door deelwoorden op deelwoorden te stapelen : welk eene ongemeene eenvoudigheid geeft dit alles te kennen, hoe duidt hel ons nog den kinderstaat der tale aan; welk eene onnavolgbare naïviteit heerscht daardoor dikwijls in hare verhalen! Het is moeijelijk voorbeelden daarvan by te brengen, juist van wege den overvloed, die zich daartoe aanbiedt. Neemt maar het begin van Genesis: »In den beginne schiep God hemel en aarde. De aarde nu was woest en ledig, en duisternis was op den afgrond; en de geest Gods zweefde op de wateren. En God zeide: «Daar zij licht!" en daar werd licht. En God zag het licht, dat het goed was: en God maakte scheiding tusschen het licht en de duisternis. Hoe veel en hoe weinig, hoe kort en hoe duidelijk, hoe eenvoudig en gemakkelijk! In dat korte bestek, hoe dikwijls reeds dat: »en!" By ieder lid kunt gij rusten en wordt er als van zelve toe uitgenoodigd door het gewigt der zaken. Indien dat niet natuurlijk verhalen is, dan weten wij niet, wat dien naam verdient. Zoo vertelt ook juist een kind. En wilt. gij uit het Nieuwe Testament een voorbeeld ? Leest

Sluiten