is toegevoegd aan je favorieten.

Noord en Zuid; taalkundig tijdschrift voor de beide Nederlanden, ten behoeve van onderwijzers, ..., jrg 19, 1896, no 2, 01-02-1896

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het woord dergelijke beteekent daarqan gelijke en moet dus den hoofdtoon op het tweede lid hebben. De aanwijzende kracht van der veroorzaakt verplaatsing van het accent en vrij algemeen zegt men daarom dergelijke. Deze toon is te beschouwen als een rhetorische, daarom mag dergelijke niet onder de inherente samenstellingen opgenomen worden. In zulke (zóolijke) hebben wij insgelijks een blijvend geworden rhetorischen toon.

De woorden zoodanig, hoedanig en dusdanig zijn samengesteld door afleiding. Zij zijn gevormd uit zoo geddan, hoe geddan, dus gedaan. Zij behooren dus te luiden zoodanig, hoedanig, dusdanig. Zoo en dus hebben echter aanwijzende kracht en krijgen daarom dikwijls een rhetorischen toon: zoodanig, dusdanig.

overzicht.

Samenstelling.

1°„ Inherent: iemand, niemand, iegelijk, ieder.

2°. Adherent: elkdnder, malkander.

Afleiding.

Door het achteroegsel ig : éenig , zoodanig (of zóódanig), hoedanig, dusdanig (of dusdanig).

Amsterdam. (Wordt vervolgd). J. H. Gaakenstkoom-