is toegevoegd aan je favorieten.

Katholiek sociaal weekblad, jrg 12, 1913, no 18, 03-05-1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KATHOLIEK SOCIAAL WEEKBLAD.

weging, maar ook in zake het Pacifisme in den ruimsten zin van het woord vermag?

Ze vermag ook in dit opzicht zeer veel — ze kan ook hierin zeer veel goed en zeer veel kwaad doen! We behoeven echter die stelling niet te bewijzen. Iedereen toch „leest" tegenwoordig een krant, en van velen kan men dan ook uit hun meeningen, hun gesprekken, hun beginselen zelfs weten, met wie ze omgaan en ... welke krant ze lezen. Of het die is, welke haar lezers de sensationeele processen uitspint, de op schandaal en ergernis beluste naturen bevredigt, de hartstochtprikkelende feuilletons geeft — dan of ze haar pen in dienst stelt van recht en rede — geloof en zede — waarheid en vrede...

Dat die eerste sooft zulke reuzen-oplagen kan maken, strekt ons ten bewijs, hoe gemakkelijk soms de eene mensch zich naar den afgrond laat lokken — hoe schaamteloos de andere mensch zijn kennis, zijn vernuft, zijn talenten en vele andere Godsgaven voor het vele geld van den Mammon veil heeft.

Maar dat die andere soort een reuzenstrijd blijft voeren, geeft aan den anderen kant ook het bewijs, hoe voor hoogere strevingen, edele beginselen, heerlijke idealen, toch de rein-gestemde geest zeer ontvankelijk blijft I

En in beide gevallen toont zich de ontzaglijke invloed van de journalistenpers.

Niet minder ontzaglijk is de invloed van den auteur in zijn boek.

Is ook daaromtrent het bewijzen niet overbodig geworden? Toont de wereld ons niet tot in haar uithoeken de menschen, bedorven door de pornografische lectuur — tot avontuur en misdaad gebracht door de detective- en sensatie-romans — tot vijanden van geloof en gezag geworden door het godloochenende en revolutionaire geschrift ? En daar tegenover de groote zielen, van de leugen tot de waarheid en de Waarheid gevoerd door het goede boek — tot het leven en tot de Bron des levens teruggekeerd door godsdienstige en reine lectuur — tot recht en orde gestemd door levensbeschrijving of schets van waarlijk groote mannen en waarlijk groote daden?

Dat is alles het Pacifisme. Het is niet een streven naar een ijveren voor een „vrede" alleen, welke na bloedigen krijg hier of daar „gesloten" wordt, na af(geloopen „vredesonderhandelingen" en inwilliging van diverse „vredesvoorwaarden". Het is om den vrede des harten, om den „pax hominibus bonae voluntatis" ook en vooral te doen. En dat het Pacifisme dus ook van strijden weet — van krachtig, moedig en volhardend strijden tegen onrecht en geweld, tegen ruwheid en verdrukking, tegen zedeloosheid en ongeloof — d&t bewijzen ook de werkzaamheden van de goede pers.

Het Pacifisme is een werk van vrede en recht en liefde. Daarom is het een werk bij uitstek voor den Katholiek,

„Wij moesten vooraan staan" — zoo sprak Pater Raaijmakers — „krachtens onze beginselen, omdat

Christus ons als Zijn gebod bij uitstek het gebod der liefde gaf."

Wij moesten vooraan staan — om nog vele andere redenen. Mogen we ze even door onzen gewijden redenaar laten noemen? Welnu — hij sprak het volgende :

„Wij moesten vooraan staan, omdat er van de Kerk als de grootste en machtigste internationale organisatie, evenals op sociaal gebied, zoo ook op volkenrechtelijk gebied, zulk een geweldige invloed kan uitgaan.

„Wij moesten vooraan staan, omdat er in de folianten van onze groote scholastieke wijsgeeren zooveel schatten van wetenschap begraven liggen, die wij kunnen opdelven en dienstbaar maken aan de ontwikkeling van het volkenrecht in Christelijken zin.

„Wij moesten vooraan staan, omdat de Pausen het verlangen. Leo XIII en Pius X hebben het herhaaldelijk getoond."

Waarom echter telkens dat: wij moesten, — in stede van: wij moeten?

Omdat tot nu toe — ook weer volgens den spreker — de Katholieken om verschillende redenen niet op den voorgrond zijn getreden. Die verschillende redenen konden niet besproken worden. Een van die redenen noemen wij hier die „valsche meening", die er heerschte ■— die nóg heerscht bij velen onder onze geloofsgenooten. Daarvoor de ware beteekenis in de plaats te geven, en verder door woord en geschrift de Katholieken op te wekken, is ook het werk van den Pacifist, want „het is meer dan tijd, dat wij onze schade gaan inhalen en niet langer lijdelijk gedoogen, dat een bij uitstek Katholieke zaak vooral door andersdenkenden verdedigd en bevorderd wordt."

De R. K. Vereeniging tot Bevordering van den Wereldvrede heeft zich daarom 'n flink arbeidsveld geopend; ze zal — volgens art. i van haar huishoudelijk reglement — geschriften uitgeven, vergaderingen en bijeenkomsten beleggen, uitvoeringen organiseeren, prijsvragen uitschrijven, commissies van onderzoek instellen, een bibliotheek vormen van geschriften, op de vredesbeweging betrekking hebbende, adressen richten tot openbare en bijzondere besturen, alle andere wettige middelen aanwenden, bevorderlijk aan het doel en het streven der vereeniging.

Een flink arbeidsveld, waarop haar werkzaamheden al flink ook aangevangen zijn: van een orgaan „De Wereldvrede" is al 'n eerste nummer verschenen — een prijsvraag voor de Jeugd werd zoo juist in vereeniging met „Vrede door Recht" uitgeschreven — in de voorbereidende werkzaamheden voor het 20e Wereldcongres, dit jaar te 's Gravenhage te houden, heeft ze ruim aandeel, enz.

Op 'n groot arbeidsveld zijn natuurlijk veel arbeiders noodig. We roepen daarom allen, die lust tot medearbeiden aan een groot en goed werk gevoelen, op, hun steun — öf daadwerkelijk, öf moreel, of financiëel, öf ... alle drie! — te verleenen.

Mocht weldra niemand meer eraan denken, de be-