is toegevoegd aan je favorieten.

Katholiek sociaal weekblad, jrg 14, 1915, no 38, 18-09-1915

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

FEUILLETON.

LIEFDE EN PLICHT.

ROMAN NAAR HET ENGELSCH DOOR J.

SCHEEPENS. — 22.

XV.

OAKHURST.

Den eersten da'g in Juni namen de Draytons hun intrek in Oakhurst, het zomerverblijf der familie in Westchester Gounty, niet ver van Chappaqua. Het was een der schoonste huizen in die liefelijke omgeving; de eigendommen strekten zich uit over een oppervlakte van ongeveer tweehonderd morgen, waarvan het boschland een derde gedeelte in beslag nam. De woning was een ruim, oud gebouw, in den origineelen stijl der landelijke bevolking dier streken opgetrokken. Toen mijnheer Drayton eigenaar was geworden der bezitting, had hij de woning zooveel mogelijk doen inrichten naar de eischen des tijds. Er bevond zich oorspronkelijk voor het front der woning een halfcirkelvormige portiek, welke zich tot voor ongeveer tien voet van den hoofdingang uitstrekte en rustte op vier zware witte pilaren; langs twaalf breede houten treden bereikte men dan de huisdeur. In het verlengde dier portiek had mijnheer Drayton een ruime gaanderij laten bouwen, welke zich uitstrekte langs den geheelen gevel en beide zijvleugels van het huis. In de groote voorhal gaf een oude eschdoiornen wenteltrap toegang tot de kamers der tweede verdieping. Aan beide zijden der hal bevonden zich twee groote salons, een bibliotheek, een zitkamer en een eetzaal. Achter de bibliotheek had men nog twee slaapen -badkamers, terwijl op de bovenverdieping alles ongeveer op dezelfde manier was ingericht, uitgezonderd dat de kamers daar voor het grootste gedeelte waren ingericht tot logeerkamers. Een flinke keuken en een waschhuis waren eveneens van jongeren datum.

Het zomerverblijf was gebouwd op een uitgestrekt terras, ongeveer vijf en twintig voet hoog, en driehonderd voet, van den openbaren weg opgeworpen, zoodat men een vrij uitzicht had over geheel den omtrek. Een aardig portiershuisje stond naast de inrijpoort; de rijweg, waarlangs hooge olmen groeiden, leidde langs beide 'zijden van het grasperk tot voor de groote portiek. In het midden van het grasperk spatte het heldere water eener groote fontein omhoog en klaterde wederom terug in het met zware rotssteenen belegde bekken, waarop drie bronzen waternymphen met uitgespreide handen ieder een groote schelp torschten. Hier en daar tusschen het zachte groen der olmen brachten een bergesch, een lorkeboom, een gevlekte berk en enkele Noorsche dennen eenige afwisseling.

De schuren, naar de nieuwste methodes gebouwd, waren opgetrokken op ongeveer tweehonderd voet van de villa. Het woonhuis van den „farmer" lag niet ver van den openbaren weg.

Een der aantrekkelijkste plekjes op Oakhurst was een vijver, eenige minuten gaans van de woning gelegen, aan den voet van het terras; een onregelmatig gevormde waterplas van een omtrek van ongeveer een halve mijl. Mijnheer Drayton was geen overgevoelig man, doch hij was trotsch op zijn buitenverblijf, en wenschte, dat alles er in de puntjes was. Heel wat geld had hij reeds aan „Littie Lake" besteed, en Agnes was de leidende geest geweest in de verbeteringen, in den omtrek van den vijver aangebracht. Zij had slechts te zeggen: „Papa, ik geloof, dat

we dat zoo moeten laten inrichten", of „Die verbetering zal „Littie Lake" zeer ten goede komen". Het werk werd ondernomen en overeenkomstig haar plannen volvoerd. Wanneer Fred een nieuw idee had of een nieuw plan omtrent uitbreiding of verfraaiing omtWierp, sprak zijn vader gewoonlijk: „Ik geloof wel, dat je gelijk hebt, Fred; spreek er eens met Agnes over en zie eens wat zij er van denkt." En Fred noemde het. „Agnes' kikvorschenvijver".

Prachtige struiken omringden den geheelen vijver: groene lanen, hier en daar afgewisseld door bloembedden en grasperken, rotspartijen en prieeltjes, terwijl de wilgen en berken op regelmatige tusschenruimten zich in het water weerkaatsten. Eenige rustieke bruggetjes over de beeken, welke in den vijver mondden, verhoogden nog den schilderachtigen indruk van het geheel.

De bloemen- en groententuinen stonden onder het toezicht van een der beste tuinlieden in den omtrek, John Brody, die meit zijn vrouw en twee kinderen geheel het jaar op de boerderij verbleef. Ten noorden der schuren en der boerderij strekten zich de graanvelden en het weiland uit, welke door de donkergroene eikenbosschen als met een hoogen fluweel en rand waren afgezet.

Agnes had eenige harer vrienden uit New-York uitgenoodigd een week op Oakhurst te komen doorbrengen, in het begin der maand Juni, en was reeds druk in de weer geweest van af den eersten dag harer aankomst oip. het zomerverblijf. Alle paden en bloemperken, alle wegen rond Oakhurst waren in den besten staat gebracht, de boomen en struiken gesnoeid, de schuren en het stalhuis gewit, en John Brody had het zich tot een eer gerekend, om den tuin tot de meest aantrekkelijke plaats van het buitenverblijf te maken.

Dokter Eaton met zijne echtgenopte en juffrouw Catharine arriveerden reeds in den morgen. Juffrouw Mary Trumbull en haar neef, luitenant Hazleton, kwamen een uur later aan, gevolgd door WiLL Davidge, date slechts op een uur afstands woonde. De ontvangst was allerhartelijkst, en Agnes wist allen reeds aanstonds op hun gemak te stellen.

Gedurende den namiddag en een deel van den avond bezichtigde men de bezittingen en den omtrek van het buitenverblijf. Is er iets heerlijkers voor menschen, die een langen winter in de stad hebben doorgebracht, dan het rumoer en het leven te ontvlieden, en de zorgen en muizenissen der dagelijksche bezigheden te vergeten onder het gezellige leven buiten in de frissche natuur, die zich dan tooit met nieuwe kleurenpracht, terwijl het in de luchten, trilt van helderen zonneschijn en betooverend licht ? De hoogste en schoonste verlangens van hart en ziel worden bevredigd bij het zien der schoone natuur en het luisteren naar het lied, dat de schepping zingt in wondervolle akkoorden.

Na het diner begaven de gasten zich onder de veranda. Fred noodigde Catharine uit, eenige muziekstukken ten gehoore te brengen; op zijn verzoek speelde zij Mendelssohn's „Lentezang", een fuga van Bach en, als hij bleef aandringen, „Laatste hoop" van Gottschalk.

Mijnheer Drayton wilde gaarne nog een partijtje „whist" spelen — nog juist één — zei hij, alvorens de gasten zich naar hunne slaapkamers houden begeven. Mevrouw Eaton zou zijn partner zijn, terwijl mevrouw Drayton, met dokter Eaton als partner, de tegenpartij vormden. Het jonge volkje vermaakte zich intusschen onder de veranda aan de voordeur mat de vertellingen en