is toegevoegd aan je favorieten.

Nil desperandum Deo duce; orgaan van het Studenten-corps aan de Vrije Universiteit, jrg 2, 1903, no 35, 01-08-1903

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tweede jaargang.

No 35.

NIL DESPCRANDUM DEO DUOi

Orgaan van het aan de Vrije

Studenten-Corps

Universiteit.

REDACTIE:

J. C. AALDERS, J. W. GOEDBLOED, J. VOERMAN. J. DOUMA. H. ENSERINK.

Adres: J. Voerman, Haarlemmerweg 213. Correspondentschap Unie H. DE COCK: J. F. RELTSMA, A. A. L. RUTGERS. Adres: A. A. L. Rutgers, Keizersgracht 192

Amsterdam, 1 October 1903.

Dit blad verschijnt den ister; en I5den van elke maand.

ADMINISTRATIE: J. OZINGA en A. SCHIPPERS. Adres : J. OziNGA, 2de Helmersstraat 70.

Abonnementsprijs: ƒ 1.50 per jaar, frauco per post ƒ 1.75. Afzonderlijke nummers 15 cent. Abonnementsgelden te voldoen vóór 1 Maart van eiken jaargang.

INHOUD: Ofiïcieele mededeelingen. — Bij het einde. — Vakorganisatie, door W. — Novitiaat, door Pan. — *** Groote woorden, *** II faut que jeunesse se passé, dour N. E. — Van een Juli-Avond, door Frederik. — Berichten. — Advertentiën.

Officieële Mededeelingen.

L. S.

De Senaat maakt bekend, dat als leden zijn ingeschreven: G. van Baren, Ringkade 28.

A. BrüCH, Wijttenbachstraat 39.

W. K. van Duy,\', Keizersgracht 162.

J. Kalma, Watergraafsmeer. Linnaeusparkweg 28. W L Korfker, Zaandam.

S. van Leeuwen, Keizersgracht 162.

G. A. Langhout, „ 162.

P- m. Letterie, ie Jan v. d. Heijdenstraat 76.

H. A. Munnik, Van Oldenbarneveldstraat 97. G. M. van Rennes, Prinsengracht 454.

W. van 't Sant, Reinwardtstraat 18.

A. Sikkel, Jan Luykenstraat 46.

F. de vries, Koninginneweg 93.

K. Minnema, Van Oldenbarneveldstraat 97.

Deze kozen tot Praeses G. M. van Rennes en tot Ab-actis

A. Sikkel.

Bedankt hebben als Senatoren : J. G. Geelkerken en T.

B. R. J. T. Pilon.

Bedankt hebben voor het Corpslidmaatschap : G. Ch. Aalders, A. C. Heij, J. de Jong, J, B R J. T. Pilon, J. W. Tijsma en J. C. Smit.

Reünist zijn geworden : G. Ch. Aalders, A. C. Heij en J. de Jong.

Namens den Senaat,

A. A. van Schelven, h.t. Ab-actis Sen.

BIJ HET EINDE!

Scheiden doet pijn en vooral, wanneer er veel lief en leed ondervonden is, worden de banden vaster en hechter.

Het zou dan ook ook groote ongevoeligheid teekenen het wisselen van dezen jaargang onbesproken voorbij te laten gaan, hoewel het veranderen van Redactie hiermee geen gelijken tred houdt.

Te veel is er in dit Redactiejaar ondervonden.

Stormen zijn dikwerf opgestoken tegen ons scheepje; het heeft gedobberd soms met gevaar van omslaan en het vorderde dan alle inspanning gang te houden.

Doch er kwam weer kalme zee en een frissche bries speelde vroolijk in de zeilen, zoodat het varen een lust was en de doorgestane moeite zoete herinnering gaf.

Enkele malen ondervonden wij ook, dat ons blad de aandacht getrokken had van hen, die buiten de studentenwereld stonden en deze aanraking bleek niet altijd van de aangenaamste te zijn: misverstand kwetste dan ons broederhart.

Evenwel trots dit alles was het ons een genot dit jaar het

blad te redigeeren: Nil Desperandum Deo Duce stemde in vreugde dankbaar, gaf temidden van moeite kracht.

Dank aan alle lezers, die zoo dikwijls van hunne waardeering voor onzen arbeid blijk gaven en ons daardoor aanvuurden om vol te houden en niet te versagen.

Zij spaarden ons hunne critiek niet, doch karigheid in het betuigen van instemming was aan hun kant verre te zoeken. Voor beide dank.

Dank aan den Senaat, die steeds met ons samenwerkte en al onze pogingen steunde om het blad vooruit te brengen en immer bereid was om met ons te sturen in de richting, dat het blad worde een orgaan voor de geheele Gereformeerde Studentenwereld.

De verwachting, die door de talrijke inzendingen in het begin van dit jaar gegrond scheen, dat de Unie Hendrik de Cock meer plaatsruimte zou vragen dan de bekende drie regels in den kop, is niet verwezenlijkt. We hopen echter op betere tijden.

Den medewerkers, die ons door hunne inzendingen steunden, onzen dank.

K'agen in dezen mogen wij niet, geve het volgende jaar meer stof tot juichen.

Ten slotte is het ons nog eene aangename taak de tusschentijds afgetreden Redacteuren te herdenken, waaraan de een met tact onze vergaderingen wist te leiden, de ander trouw het ab-actiaat waarnam.

Toone Nil Disperandum Deo Duce in den volgenden jaargang, dat het leeft, bloeit en groeit, ook door wat het in het afgeloopen jaar geleerd heelt.

VAKORGANISATIE

Wat Ds. Sikkel zegt in de toelichting van zijn eenigszins berucht geworden stellingen, is kort uitgedrukt:

1. De Fransche Revolutie heeft door de vernietiging der gilden den ganschen arbeid op eenmaal van haar organisatie beroofd, en zij deed dit zonder dat het noodzakelijk was.

2. Sinds is de arbeid nog altijd gedesorganiseerd, en wat zich aandient als organisatie van den arbeid of van het vak is veel meer de consequentie de.- revolutie, die het organisme van den arbeid steeds verder uit elkander rukt.

3. Daar moet verbetering in komen door dat men den arbeid gaat organiseeren naar haar waarachtig wezen.

* *

*

Ad primurn: Reformatie der Gilden ware mogelijk geweest Men had in een gild een vakgerecht kunnen institueeren dat verantwoordelijk was aan de Overheid.

De gezellen had men stemrecht kunnen geven. De overlieden en proefmeesters had men verantwoordelijk kunnen maken tegenover het gild. J

Men had kunnen zorgen voor een keur van arbeidsprodukten De Revolutie nu heeft alles met één slag verwoest Daardoor kwam een einde aan de rechtsordening'op het gebied van den handenarbeid. v

arbeide?^^001 " * ^ ^ ^ Patr°°n Sescheiden van den

Daardoor kwam er een individueele strijd om het bestaan, waarbij de zwakke hoe langer hoe zwakker werd, en de sterke,