is toegevoegd aan uw favorieten.

Landbouwkundig tijdschrift; maandblad van het Nederlandsch Genootschap voor Landbouwwetenschap, jrg 50, 1938, 1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in binnen- en buitenland bewezen; ik mag mij daarom ervan ontslagen achten dit nog nader aan te toonen. Vooral voor het voeren van varkens is de aardappel in het verleden reeds algemeen benut en wel vooreerst het niet voor menschelijke consumptie geschikte gedeelte van den oogst (kriel enz.), maar ook in tijden van overvloedigen oogst en (of) gestremden export dat deel, wat onverkoopbaar bleek. Regelmatig een of twee keer per week werd een kwantum aardappels (al of niet samen met bieten of wortels) na gewasschen te zijn, inden veevoederkookpot gebracht, gekookt, uitgeschept, tot brij vermalen en daarna ineen veevoederbak bewaard. Voor het grootste gedeelte kwam, althans in het kleinere bedrijf, dit vrij zware werk neer op de huisvrouw of op de andere vrouwelijke leden van het gezin, die meestal toch reeds met werk overbelast waren. Dat was één bezwaar. En als verdere bezwaren aan deze wijze van verwerken verbonden, gelden dan nog: ie. De vrij langdurige bewaring in kelder of kuil, die dat geleidelijk verwerken van den aardappelvoorraad met zich meebracht, en die aanzienlijke verliezen (10—25 %) door rotting, spruitverlies, ademhaling, bevriezen enz. tengevolge had. Vooral als het tegen het voorjaar inde kuil veel te warm begon te worden, moest niet zelden overhaast gezorgd worden, dat de voorraad verbruikt werd alvorens door rotting, indrogen enz. de massa min of meer onbruikbaar dreigde te worden ; 2e. Daardoor was gedurende de zomermaanden, als de varkens toch ook moesten eten en gemest worden, geen goedkoop aardappelvoer meer beschikbaar; 3e. En dan bracht, afgezien van het vele werk wat dit in kleine kwantums stoomen of koken vergde, deze werkwijze ook nog een belangrijk brandstofverbruik met zich mede tengevolge van het telkens weer opnieuw aanmaken en op temperatuur brengen van den kookpot. Om grootere kwantums aardappels zonder aanmerkelijke verliezen Jangeren tijd te kunnen bewaren, hebben vele boeren hun toevlucht genomen tot het in verschen toestand al of niet gesneden inkuilen. De resultaten hiermede verkregen waren in vele gevallen zeer goed: goed vast aangestampt laat de aardappelmassa zich afgesloten van de lucht zelfs verscheidene jaren bewaren. Maar voor het vervoeren van op deze wijze ingekuilde aardappels is men in hoofdzaak aangewezen op het rundvee (en eventueel iets voor de paarden), omdat bij verschillende voederproeven gebleken is, dat de varkens dergelijke ingekuilde rauwe aardappels slecht en onvoordeelig verwerken. En het zijn juist de varkens, waarvoor men inde eerste plaats en zulks ter vervanging van het vele aangekochte meel, speciaal maismeel de aardappels wenscht te benutten. Een conserveeringswijze, waarbij de vooraf gesneden aardappels met behulp van heete lucht of rookgassen gedroogd worden, voldoet daarom bij de varkensvoedering eveneens niet. Of dit ook het geval is met het product, waarbij van te voren het vruchtwater door middel van afzuiginstallaties en hydraulische persen meer of minder verwijderd is, staat nog onvoldoende vast. Ik moge in deze verwijzen naar de gegevens opgenomen in het verslag over „Practische proeven met mestvarkens over het gebruik van aardappelvlokken-

1038