is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad voor den Nederlandschen landbouwer, 1882, no 3, 1882

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEE PRACTISCHE TOESTELLEN EN NOG lETS OYER HET NUT VAN HET WEGEN.

Weinige woorden zullen wel voldoende zijn ter verklaring van beide figuren, aan de welwillende bezorging van den Heer Jb. Boeke te Groningen te danken. Zij stellen twee zoogenaamde „veerbalancen” voor, welke, vooral in niet zeer groote boerderijen van veel waarde zijn, wegens hare doelmatigheid en eenvoudigheid bij het gebruik. Gewichten zijn er niet bij noodig; ten gevolge van de drukking, die het te wegen voorwerp, bij fig. 1 aan den haak

van het werktuig, en bij fig. 2 op de weegbrug wordt uitgeoefend, wordt een sterke stalen veer, achter de wijzerplaat verborgen, ineen gedrukt en daardoor beweegt zich een wijzer, die rechtstreeks het gewicht van het gewogen voorwerp op de wijzerplaat aanwijst. Met de kleine veerhalans, fig. 1, kan men tot een gewicht van 100 kgr. en bij de groote, fig. 2 tot 150 a 160 kgr. wegen, terwijl de cijfers op de wijzerplaten in 'u of Va kgr. verdeeld zijn. Het is echter raadzaam, om bij het wegen van zware voorwerpen, voorzichtig te werk te gaan en de balancen daarvoor ook niet te dikwijls te gebruiken, omdat men anders gevaar loopt, dat de veer in het werktuig te veel ineen gedrukt wordt en de wijzer later niet weer het juiste gewicht aangeeft. Hoewel van deze veerbalancen geen grooter nauwkeurigheid te

38

Fig. I.

Fis; 3.