is toegevoegd aan uw favorieten.

Maandblad voor den Nederlandschen landbouwer, 1889, no 1, 1889

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BLUNI’s VOEDER-PERS.

belofte, terug op het reeds met enkele regels beschreven persen van groenvoeder, met behulp van het door den Engelschen landbouwer Blunt uitgevonden hefboomenstelsel. Er wordt van vele zijden, zoowel uit Duitschland als uit Engeland, met lof melding gemaakt van deze wijze van bewaring op inde plaats van, evenals bij het bekende „ensileeren” inden grond, waarbij het voeder zooveel mogelijk de eigenschappen van het groene voeder moet behouden. Eene proefneming in ons land zou wel de moeiten en kosten loonen. Yooral ineen regenachtigen zomer – als die van het in dit opzicht onvergetelijke jaar 1888, toen het tot de zeldzaamheden behoorde, dat het hooi onbedorven en volkomen droog binnen kwam zoude de hier bedoelde wijze van bewaring een groote weldaad kunnen zijn, als het blijkt, dat er werkelijk zulke goede uitkomsten mede verkregen kunnen worden als men bericht. Wij geven hier het eerst het woord aan den heer R. Westernacher, grondeigenaar en landbouwer te Lindheim in Oberhessen, die 3 Sept. jl. eene voordracht hield over de door hem opgedane ondervinding, met de hier beschreven wijze van persen, en welke voordracht is opgenomen inde Hann. L. u. F.-Ztg. „Nadat ik” zeide Spreker „in Juli, tengevolge van het behandelde op onze landbouw-vergadering, mij het ijzerwerk a ƒ 72 voor een paar hefboomen had aangeschaft en door mijn wagenmaker het daarvoor noodige houtwerk (a f 18) had laten maken, begon ik den 2d™ Augustus met het aan een mijt zetten van omstreeks 43 200 Kg. (32 voer) groene klaver. Ik liet de warmte in het binnenste der groene massa komen tot 50° C., bij welke temperatuur de sehimmelsoorten vernietigd werden (? Red.) en bewerkte toen door matig ineenpersen, dat de warmte tot 60° C. steeg. Want 55—60° zijn, volgens de onderzoekingen van den heer Blunt, noodig ter verkrijging van geperst voeder, dat olijfgroen van kleur, eene uitmuntende hoedanigheid bezit, terwijl bij eene warmte van 61 tot 71° C. de kwaliteit nog wel voldoende, maarde kleur reeds bruinachtig wordt. Ik gebruikte daarbij den bij de firma Mayfarth & O. eveneens verkrijgbaren maximumthermometer, (prijs te Frankfort f 10.80) die, in eene ijzeren stang bevestigd, met dezen nu en dan inde hoop groenvoeder gestoken werd. Het gelukte mij de temperatuur voortdurend op 60°C. te houden. Yan de 43 200 Kg. groene klaver kreeg ik eene mijt, die bij 20 vierk. Meter grondvlakte, 5 Meter hoog werd, maar na 5 dagen tot op 2,5 Meter ineengezakt was. Den 7den Augustus liet ik opnieuw 9 voer of 12 150 Kg. groene klaver boven op de andere brengen, waardoor de mijt weder 4,75 Meter hoog werd en tot op den 22slen Augustus weder tot op 2,5 Meter hoogte ineenkromp. Op den laatsten datum liet ik op de klaver verder 12 voer of 16 200 Kg. groene Lucerne brengen en den 3den Septemberwas de hoogte der geheele mijt 3 Meter, bij een inhoud van 71 500 Kg. Op deze mijt zou ik dus 100 000 Kg. kunnen bergen en daarmede ter nauwernood de hoogte van 5 Meter bereiken. Het geënsileerde voeder bezit een prachtig olijfgroene kleur, is volkomen zoet en zeer aromatisch. Yan schimmel- of zuurvorming was op 3 September nog geen spoor te bemerken en ik twijfel er

2