is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad voor den Nederlandschen landbouwer, 1890, no 7, 1890

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GROEN VOEDER PERSEN.

Het geheel kan niet te langzaam in zijn werk gaan. Hoe langzamer opgestapeld, des te beter zet zich alles. Het nagras van H.A. (zijnde 135 eenspannige voeren) hebben wij zoodoende op elkander gezet, en daarover 6 dagen gewerkt, terwijl de kanten met een hooihark glad afgestreken werden. Misschien zal menig lezer vreemd opzien, wanneer ik beweer, dat het niet langzaam genoeg kan gaan. Volgens mijn berekening hebben wij echter tegenover het maken van hooi (gunstig weer veronderstellende) * minder werk gehad. Den eersten dag was het gras, dat al op zwad lag, nog vrij groen, de volgende dagen was het reeds veel meer opgedroogd, ja we hebben er gras opgebracht, dat haast hooi kon genoemd worden. Wat leert nu hieromtrent de ondervinding? Hoe meer het gras verwelkt is, des te beter; het meest groene wordt inde pers het slechtst. Het geheel, dat nn daar staat als een blok van 18 M2 grondvlak en nog geen 3 M. hoogte, verschilt laagsgewijze in kleur. Waar het gras verwelkt was, daar is het persvoeder uitstekend. Het is volkomen zoet, heeft een donkerbruine kleur, en een reuk die ieder doet denken aan versch gebakken roggebrood. Door het vee wordt het met graagte genuttigd, en het blijkt ons ook een uitstekend voedermiddel te zijn. Het groene gras heeft zijn kleur nagenoeg behouden, en het voedsel is ook minder goed dan het donkerbruine. Het verlies aan de zijwanden (p.m. £ voet was weggerot) was wel een beetje groot geworden, tengevolge van verschillende nadeelige invloeden, die echter een volgend jaar makkelijk te voorkomen zijn. Het vrij korte nagras had zich n.l. eeuigszins naar buiten geperst, zoodat de mijt breeder werd , dan wenschelijk was met het oog op de persbalken Men kan dit gemakkelijk voorkomen , door van tijd tot tijd langs de kanten een laagje lang stroo te leggen. Bij lang gras is dit echter overbodig. Men doet verder mijns inziens goed, om de hoeken wat af te ronden ; dit moet ook minder verlies geven. Verder dient gezorgd te worden voor stevige bovenbalken om een gelijke drukking over het oppervlak te verkrijgen. De maten, die de fabrikanten voor het hout opgeven, zijn dikwijls te gering, hetgeen wij ook tot ons nadeel bemerkten. Dat dit stelsel om het gras tot inden winter zoet te bewaren, groote voordeelen heeft, kan wel niemand ontkennen, vooral bij zomers als die van 1888. Bij klaver komt nog het voortitel, dat alle blaadjes verzameld worden, die bij het hooien grootendeels verloren gaan. Dan is zeker nog een ander voordeel, dat gras, hetwelk op slecht weiland is gegroeid, en door het vee niet gaarne genuttigd wordt, na de persing even graag door het vee wordt gebruikt, als dat hetwelk op betere gronden gegroeid is; is de voederwaarde dan ook al niet zoo groot, een voordeel mag het zeker toch genoemd worden. In sommige zandstreken worden zelfs lupinen met gras door elkander geperst, welk mengsel door het vee met smaak genuttigd wordt.” Uit de reeds vrij talrijke beschrijvingen van bereidingen van pers voeder in Duitschland bepalen wij ons tot de volgende: Het eerste geval is ontleend aan eene mededeeling in het gunstig bekende landbouwblad „Georgine”. De heer Foehser, burgemeester van Norkitten, nam de proef met zeer hard geworden Timothee en met gras uit eene boschweide; het laatste was, onbereid, als veevoeder zoo goed als onbruikbaar. Hiervan werd 18 Juni eene mijt van 3 meter hoog opgestapeld, waarin de warmte na 24 uur reeds tot 56 a 57° E-. steeg. Toen had het persen plaats en na weinige dagen was de myt reeds tot 1 meter ineengezakt. 5 Augustus kwam daarboven op groene wikken, ’s morgens nat van den dauw en 20—30 Aug. op nieuw wikken. Begin October werd de mijt aangesneden*, zij was toen 2*/2 meter hoog. Aan de kanten was een laag van 15—40 cM. dik bedorven,

106