is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad voor den Nederlandschen landbouwer, 1891, no 9, 1891

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SERRADELLA.

en wij praktische landbouwers tengevolge daarvan ons thans met meer ijver en volharding op de kuituur der Serradelle hebben toegelegd, genoeg, zij behoort tegenwoordig tot oen der meeste waarde bezittende bladplanten voor den zandgrond en met volle recht komt haar de door vele voorstanders van den Landbouw gegeven eervolle benaming „Klaver van het zand” toe De Serradella behoort tot de vlinderbloemige gewassen en tot de groep van planten die het stikstofgehalte van den zandgrond vermeerderen (vergel. Maandbl. n°. 11, 1890). Uiterlijk heeft zij wel eenige overeenkomst met de Wikke, echter zijnde blaadjes fijner en talrijker, terwijl vooral de vorm der bij de Serradella gelede peultjes van die der Wikke afwijken. Zij is overigens tot nog toe alleen op zandgrond met volkomen zekerheid verbouwd, maar wil ook op alle soorten van zandgrond, vooral wanneer de humus niet geheel ontbreekt, goed voort De opbrengst aan groene massa en aan zaad kunnen echter naar gelang van de kwaliteit van den zandgrond en van den kultuurtoestand waarin hij zich bevindt, zeer uiteenloopen. Het meest verkrijgt men op eenigszins leeraachtigen humusnjken vochtigen, maar toch het water goed doorlatenden grond. Onder deze voorwaarden, en gesteld dat het gewas dicht en gesloten op het land staat, kan men van de hectare aan droge massa en zaad 6000, 7000 en 8000 Kg. verkrijgen. Daarentegen heb ik op een mageren, veel grind en weinig kalk bevattenden drogen zandgrond reeds verscheidene jaren achtereen Serradella verbouwd, maar niettegenstaande den dicht gesloten stand werd zij niet geschikt om af te maaien. Zij bereikte eene lengte van ongeveer 18 a 24 centimeter en diende een tijd lang tot voortreffelijke weide voor melkkoeien. De hooiopbrengst schatte ik toenmaals op ongeveer 1000 Kg. van de Hectare. De melkopbrengst steeg terstond tengevolge van dit zeer stikstofrijk groenvoeder des voordenmiddag werd groene maïs gevoederd en de kwaliteit van melk en boter waren voortreffelijk. De genoemde opbrengst was wel is waar gering, maarde kuituur veroorzaakte ook slechts geringe kosten en moeite. Afgezien van de waarde der weide, onderging de grond ook eene aanzienlijke vermeerdering van stikstof. De weide werd inden naherfst tamelijk diep omgeploegd, in het voorjaar met den extirpator bewerkt en dan met de kleine vierrijige Gerst op rijen bezaaid. Zij leverde ongeveer 1800 Kg. van de Ha., een resultaat, dat zeer zeker zonder de voorafgegane Serradellateelt en zonder bemesting met stalmest of voor het doel geschikte hulpmeststoffen, niet te bereiken zou zijn geweest. IJzeroxyd inden grond is voor de Serradella volstrekt niet schadelijk, zoo het schijnt integendeel voordeelig. Des te gevoeliger is zij daarentegen voor aanhoudend nat inden grond en voor zure inden grond verrottende humus; waar zij deze ontmoet begint zij aanstonds te kwijnen, hoewel de wortels niet diep inden grond dringen. Zelfs pas omgezette droog gelegen heidegrond is geen geschikte standplaats voor haar. Intusschen zijn deze gebreken door het gebruik van kalk of mergel te verhelpen zoodra ten minste voor voldoenden af voer van het water gezorgd is. Even als alle Legummosen met uitzondering der Lupine behoort ook de Serra-

140