is toegevoegd aan je favorieten.

De tuinbouw; officieel orgaan van den Nederlandschen Tuinbouwraad, jrg 1, 1913, no 45, 07-11-1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a. de aardappelen moeten effen en rondachtig zijn, niet al te groot, doch vooral niet te klein. Zijn zij minder dan 47s cM. in doorsnede, zoo worden zij als minderwaardig beschouwd.

b. De huid moet wit of lichtgeel zijn en het vleesch wit. Roodvleezige aardappelen zijn hier niet te verkoopen, geelvleezige moeilijk. Men biede dus aardappelen aan van lichte of

zandige gronden. Donkerkleurige kleiaard appelen zijn niet gewild.

c. Men zorge voor volkomen droge verpakking en wake er voor, dat de aardappelen geheel van zand ontdaan zijn. Het ongereinigd verzenden vermeerdert de kans op bederf en verooi'zaakt onnoodige kosten van vracht en reiniging.

d. De aardappelen moeten nauwkeurig gesorteerd zijn. Gebroken of rotte exemplaren mogen er niet onder voorkomen en elke zak bevatte slechts aardappelen van ééne grootte.

e. Voor de verzending gebruike men geene slechte gonjezakken maar sterke nieuwe balen, geschikt voor zeevervoer en overlading.

f. Men stelle zich tijdig op de hoogte van de gewenschte maat der balen. In het algemeen beboeren zij 168 Ibs. of 76 Kg. in te houden, doch er zijn ook streken, waar het maximum 165 Ibs. netto is. In het westen is het zelfs 150 Ibs. en in het oosten en zuidoosten 120 Ibs. Hierbij boude men in het oog, dat in den regel rechtstreeksche doorzending naar het binnenland geene aanbeveling verdient. Wanneer de aardappelen lange reizen maken zonder toezicht, kunnen zij soms veel te lijden hebben van de grillige veranderingen in het Amerikaansche klimaat. Men verschepe dus bij voorkeur aan handelaren in de kuststreken i).

Wat prijzen betreft kunnen geene gegevens verstrekt worden, daar zij voortdurend schommelen. Echter zij buiten eenige verantwoordelijkheid vermeld, dat onlangs voor New-York $ 2,10 a $ 2,25 per zak werd opgegeven en voor Boston dollarcent per Ib. en gros.

Zooals bekend, vordert de Amerikaansche wet bij invoer van partijen, die meer dan $ 100 waard zijn, de overlegging van eene consulaire factuur. Deze wordt, zoo noodig, door expediteurs bezorgd. Het is mogelijk, dat in sommige gedeelten der Vereenigde Staten bovendien eene gezondheidsverklaring verlangd wordt.

Ten slotte zij opgemerkt, dat de Nederlandsche exporteurs niet onverdeeld gunstig beoordeeld worden, daar het voorgekomen is, dat zij minderwaardige aardappelen verkochten, terwijl voor goede betaald was. In het belang der firma’s zelve en voor het behoud van den goeden naam der Nederlandsche aardappelen in het algemeen, is het dus gewenscht, dat uit Nederland geene aardappelen van slechte qualiteit worden uitgevoerd en dat men geene aardappelen, afkomstig van landen, die aan de

h Eene opgave van handelshuizen te New-York, Philadelphia en Boston, die aardappelen invoeren, is op schriftelijke aanvrage, “ü , Araeeling Handel voor Nederlandsche belanghebbenden verkrijgbaar. Tevens is aldaar het adres te vernemen van eene hrma te New-York, die om offerten van aardappelen uit Nederland heeft verzocht.

hiervoren onder 8 bedoelde verbodsbepaling onderhevig zijn, over Nederland tracht in te voeren.

{Mededeeling van Consul Mr. Van de Sande Bakhuyzen te New-York.)

Internationaal Verkeer.

De invoer van boomen en zaden in Amerika.

De „Federal Horticultural Board” heeft in het laatste verzendseizoen genoteerd, wat er uit het buitenland werd ingevoerd en publiceert de desbetreffende cijfers. Daaruit blijkt, dat er gedurende het vorige fiscale jaar werden ingevoerd niet minder dan 8.779.041 levende boomen en 15.040 Engelschê ponden boomzaden.

Onder de boomen waren er, volgens de „Federal Horticultural Board”, die in Amerika niet voorkomen en verder gewassen, die men thans goedkooper van buiten kan betrekken dan ze zelf kweeken.

De boomzaden werden hoofdzakelijk ingevoerd voor bebosschingsdoeleinden, hoewel zij in enkele gevallen voor particulieie landgoederen waren bestemd.

De boomen waren voor ongeveer de helft van het totale aantal uit Frankrijk afkomstig. Vandaar toch werden geïmporteerd 1.782.255 stuks. De tweede plaats nam Duitschland in met 849.245 boomen, terwijl Nederland derde in rang was met 690.682 exemplaren. Verder werden nog boomen uit 18 andere staten, waarbij inbegrepen Indië, Japan en Australië, in de Vereenigde Staten ingevoerd.

De geïmporteerde boomen en heesters waren hóofdzakelijk bladhoudende gewassen, zooals Pinus’, Picea’s en Abies’, en bladverliezende boomen, zooals eiken, Acers, enz.

Het grootste deel der gewassen was van vreemden oorsprong, hoewel in enkele gevallen buitenlandsche kweekers Amerikaansche gewassen zoodanig veredelden of verfraaiden, dat zij voor Amerikaansche koopers bizondere waarde gekregen hadden.

Bovendien werden ingevoerd meer dan 7 ton boomzaden, verscheidene duizenden ponden aan zaad van eenjarige en vaste planten en aan bollen, alsmede onderlagen voor vruchtboomen, zoowel als sierheesters. Het grootste deel der boomzaden, n.l. meer dan 7.000 Engelsche ponden, werd uit Duitschland ingevoerd.

N.

VERBETERING

In het artikel „Het nieuwe Amerikaansche tarief van invoerrechten” is op bladz. 525 (No. 44) iets weggebleven, dat aan den zin eene andere beteekenis geeft. Den derden regel van boven leze men: Het weglaten der bepaling bij kegeldragende gewassen, enz.

Tentoonstellingen en Keuringen.

De Tuinbouw op de Wereldtentoonstelling te San Francisco in 1915.

Onder bovenstaanden titel vonden wij in „Möllers Deutsche Gartner-Zeitung” het volgende:

De tuinbouw zal op de wereldtentoonstelling, welke