is toegevoegd aan je favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1861, 1861

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den zoon uit het volJc. De wind giert over ’t veld, maar bloemen vindt hij niet één.

Een jongling was man, w'as vader geworden. De vrouw zijner keuze wandelde met hem door ’t leven. ,/De gelukkige" roept gij uit. Ziet, hij had behoefte gehad aan eene vrouw, voor wie hij zijn hart kon uitstorten, die de richting begrijpen zon, waarheen zijn streven uitging , al kon zij de hoogte niet bereiken, waartoe hij zich verhief, een vrouw, die ook geestelijk zijn „ander ik" zou zijn. Dat alles had hij verwacht van zijne uitverkorene en nu ? Hij ziet haar zwijgend aan , wat zal hij tot haar zeggen ? Tot hem opzien ; ze deed ’t met ijdle trots maar hem begi-ijpen, dat kon ze niet. De storm buldert voort, en aan de boomen is niet één blad !

Een vrouw was gelukkig geweest, gelukkig in haar huis, voor ieder ware vrouw de eenige bron van vreugd. Ze had zonen en dochteren geschonken aan den man van haar hart, die haar steeds meer lief kreeg, ’t Is hard niet waar? De vader stierf en de kinderen stierven ook; en nu denkt zij vaak aan ’t kerkhof en verlangt er wel eens naar; de dood verhoogt en heiligt de ware liefde, ontbindt ze niet, en met hen, die men lief heeft, wil men gaarne vereenigd zijn. De