is toegevoegd aan je favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1861, 1861

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Moog voor een wyl de ster der vrijheid blinken,

Eas zien wij haar op nieuw in ’tduister zinken.

En aehttienhonderdvijftig gaat voorbij:

Vier nu, ontboeide dwing’landij! uw feesten.

En doem met nieuwe en sterker kraeht de geesten,

En onberroep’lijk thans, tot slavernij!

Uoeh neen I onsterflijk is ’t geslacht der helden;

Tyrannen, moordt ze vrij 1 hun mart’laarskroon

Is sterker dan uw gouden diademen:

De volkeren niet verplet zij, maar uw troon.

Niet vrucht’loos hebt gij stervend nog gesproken,

Orsinil leef, herleef! gij wordt gewroken

Door Frankrijks vorst, die voor uw schim nog beeft

Magenta, Solferino zien zijn scharen.

En Oostenrijk vliedt voor zijn adelaren ,

Eu Rome schrikt: Italië herleeft.

Verseheure thans Napoleon de wetten

Van eer en regt, Itaalje wankelt niet;

Hoe vorstenlist en tweedragt het belagen,

A''oor koning Victor klinkt alleen zijn lied.

En nu: wat nieuwe zon zien wij verrijzen

Uit schooner kim dan marmeren paleizen?

Itaalje, juich! aanschouw uw Washington!

Een ed’ler zoon dan ooit uw grond mogt dragen,

Een held, zoo stout als ooit uw vad’ren zagen:

Een Caesar weer, die kwam, zag, overwon.