is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1862, 1862

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te zien was, den weg konden wij zelve vinden daar wij liet plan van de stad bij ons hadden , en als wij verdwaalden, hadden wij slechts te vragen om weêr op den regten weg te komen.

Ik beduidde dit aan onzen gemankecrden cicerone , die niets ingenomen scheen met deze nicuwerwetsche zelfstandige manier van reizen. IA ij daalden naar beneden en daar men in Italië een logement slechts beschouwt als een plaats om te slapen, verwonderde het niemand, dat wdj zonder te ontbijten de deur uitgingen en naar het Piazza (plein) St. Carlo stevenden waar wij voor een koffijhuis van denzelfden naam plaats namen en ons ontbijt bestelden.

Behalve het gewone brood wisten wij , dat wij hier Grissini zouden te zien krijgen, een bijzonder soort van brood, bestaande uit lange, dunne holle staafjes, die hun naam van zekeren doctor Grissini, den uitvinder ontleenen.

Maar toch, toen wij die twijgen, zoo als het scheen, op tafel zagen liggen, dachten wij niet, dat dit midden doorgebroken Grissini waren; een oude kellner gaf ons de noodige uitlegging en vertelde ons, dat zulk een Grissini gemaakt word van een stukje deeg, niet groot er dan een duim, hetwelk vervolgens vVerd uitgetrokken, zoo ver men reiken kon, zoodat iedere grissini, een vaam lengte hebbende, net zoo lang is, als de maker.

Het zou een fraai wiskunstig voorstel zijn: gij eet een stuk brood, zdd lang, zoó dik, zoo zwaar, zoo duur , enz. enz hoe lang is nu de bakker?