is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1865, 1865

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ik afstand van die illusiën gedaan heb. Tegenwoordig heb ik het veel geniakkelijker, ik' ben meer geacht en bemind en ik begrijp nog niet hoe ik zoo dom was, jaren aaneen de waarheid voorbij te loepen, terwijl zij toch voor de band lag ”

De oude heer kallas was een achtingwaardig lid van den Eotterdamschen gemeenteraad. Wat stijf in de dogmatiek, was hij toch gelukkige inconsequentie ! een braaf en waarlijk godvruchtig man. Bejaard vrijgezel, in het bezit van een groot kapitaal, waren neven en nichten steeds welwillend voor hem. Maar wie ook mogt vleijen, palook deed het zijn peetoom niet, zoolang hij in Utrecht was. Beeds dikwijls had kallas zijn neef onder handen genomen, om hem van zijne „verderfelijke principes” af te brengen, maar neeQe wist zich goed te verdedigen. Later werd de verhouding iets anders. Toen schreef PALOOE o. a. aan kallas :

„ik had uwe liefderijke lessen niet zoo moedwillig in den wind moeten slaan. Maar. ach, Oom! het was waarlijk zoozeer mijne schuld niet. Ik ben aan de academie in verkeerde handen gevallen. De jongelui, waarmede ik omging, deugden niet. Helaas! het berouw komt te laat, en nu wordt menige dwaasheid, waarin ik tegen mijn wil werd medegesleept, op mijne rekening geschoven. Op uw laatsten brief moet ik nog antwoorden, dat uw vrees ongegrond is. Neen ik ben niet zoo als gij het noemt, in een an-