is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1867, 1867

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»aan met spottende blikken of met een medelijdenden »glirnlach. Mijn doel is: Te getuigen van den sechten Studenten-geest.”

Brengt hier tegen in dat van zulk een doel in geen Almanak sprake is, maar dat de eerste exemplaren bijna geheel zijn opgevaüd met een overzicht der aangelegenheden onzer Akademie. Maar ik spreek hier uitsluitend van het mengelwerk. Dit toch is het pars communis voor ons allen. Voor het overige zijn de i’edacteuren aansprakelijk.

Toen de Almanak voor de eerste maal aan de jongelui gelegenheid gaf om de gaven van hunnen geest te toonen, toen was er in eene behoefte voorzien, die nog jaarlijks door weinigen, helaas! maar toch door sommigen wordt gevoeld. Het is de behoefte om, vrij uit, gelijk het studenten past, zijne meeningen te zeggen, om onbedw'ongen het gemoed lucht te geven en anderen te doen doelen in den rijkdom van een poëtischen geest, vol idealen en vol levenskracht, om met onbezorgde hand de grilligste phantasien en de meest verrassende combinatiën op het papier te brengen, en zoo te getuigen van vindingrijk vernuft. Het is dat alles, maar in het bewustzijn dat men zijn hart blootlegt voor studenten die dat hart begrijpen, die meeningen weten te waardeeren al zijn het de hunne niet, die niet minachtend neerzien op poësie, omdat ze geene practische waarde heeft, maar die zich voelen aangetrokken door haar verheven schoon, omdat hun eigen leeftijd poësie is; die de onschuldige