is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1867, 1867

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Doch laat ons niet afdwalen: Ik, bevooiTcclite, vind mij geplaatst tnsschen straks gemeld been en het jongste lid van ons gezelschap.

De schoone Wilhelmine heeft eene houding aangenomen, eenigszins tegenovergesteld aan die van de Miss; ze leunt namelijk achterover, zijwaarts gebogen op den rechterarm; haar roodgepluimd hoedje hangt los naast haar hoofd, en raakt met zijn rand even ’t poezel halsje, waaronder ’t bruine mos beschaamd wechkruipt.

I think we are to go back, now! zegt de Miss.

Ik betoog haar dat we daartoe veel te prettig zitten; en dat we noch een schat van tijd hebben.

Yes, if you know the way home. You do, do you?—

Ik ben te hoogmoedig om mijne onkunde in dit opzicht te ontveinzen. Maar al dwaalden we wat: dwalen is gansch niet onaardig.

»Heden ja!” roept Wilhelmine, even haar kopjen oprichtende: sLaten we dwalen!”

De zwart gehairde is ’t maar half eens, en reikt mij hoofdschuddende drie heerlijk roode kersen toe. liet is duidelijk dat ze een storm voorziet van »Mama”, zoo we eens te laat t’ huis kwamen voor ’t middagmaal.

Vindt Miss ’t niet aardig om eens te dwalen?

Oh yes! and it would be so very tragical indeed, if we (lied in the forest, and the robins came and covered us with leaves, just like the little ones you know?