is toegevoegd aan je favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1867, 1867

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kosdt, we wéten wel lioe dat geet, dan maoken de perfestei's maor zo’n prèk venr de stedentjes, en die draogen ze dan maor veur. Eigen wark, man, motten we hier hebben. Daor hadden de veurige ok al wat tegen, maor we zien ok niet dom.

Maar, moet ik dan nu nog eene preek maken?

Wel zéker! Onzen ouwen domenei maokte wel twee préken op óenen Zaoterdag nnddag, en dan wa.s ’t dégelikke kost ok nog, ’n prèk van urn, over den dartig.stcn Zunikig, zal me nooit nut de gedachten gaon, ’t griezelde me der van deur de botten. En nou jn-aoten ze altied, dat de minschen knapper worden! As dat zoo i.s, dan kunde gellie zeker wel één prék per dag maoken.

Iliei' werd Gij zen Kees in zijne rede gestuit door een luid klompengebommel op den deel, en spoedig trad Gertsen gevolgd door zijne collega’s binnen.

De drie overige vertegenwooi’digers, van de Hervormde gemeente van Kleistede, waren bakker Japiksen, on de snijder en timmerman van het dorp.

Daar zat dan nu de eerwaarde kerkenraad voor mij, Gijzen Kees met zijn klaproozen gezigt naast het bolbleeke gelaat van den bakker, waarbij de tanig geele en scherpe gelaatstrekken van Gertsen en den timmerman weder zeer afstaken. De kleermaker had voor deze gelegenheid nog wat extra vet in de hairen gedaan, en gaauw ’t Zondagspak aangeschoten. Wat zou ik als student om het potsiei'lijke geklompte vijftal gelagchen hebben; maar nu was hot mij niet bijzonder