is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1868, 1868

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tocht. Ik lieb me in het spoor, wat even zooveel moet beteekenen als spoorwagen, braaf geërgerd. Amsterdammers wisten niet, wie Vondel geweest was! De een vroeg of hij niet op de Keizersgracht had gewoond over den Gouden Ketting; een ander wou vertellen, dat Vondel een artist geweest was, en de derde zei. dat hij in Vigonia-wol had gedaan in het Lammetje in de Warmoesstraat. Men spreekt van liefde tot het vaderland; maar ik vraagje of dat liefde tot het vaderland is, wanneer men toont volslagen onbekend te zijn met onze taal, met onze geschiedenis, met onze letterkunde. En om op de Vondel-questie terugtekomen, ik heb beschaafde (sic) menschen gesproken, die niets anders van Vondel wisten dan dat hij een dichter was en zooals zij zeiden was hij de schrijver van de bruiloft van Kloris en Roosje.

Vervloekte schande!

ik heb eens een plaat gezien in den Spectator. Een heer in een fraaie kamerjapon stond voor een kast met nette boeken en antwoordde aan iemand, die bij hem was, op de vraag of hij de werken van Schimmel ook bezat: »Schimmel? connais pas, maar daar heb je Paul de Koek, Xavier de Montepin enz.” Zou die Nederlander nog pretendeeren zijn vaderland lieftehebben? Als hij »ja” zegt, zal ’t zeker een raar soort van liefde zijn, die verdiend had op deParijsche Tentoonstelling te kijk gesteld te worden. Kool, apenliefde!

De roman heeft in onze nieuwere tijden ongetwijfeld een groeten invloed. Elk jaar brengt nieuwen