is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1868, 1868

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LOTGEVALLEN VAN lEMAND, DIE GRAAG TROUWEN WILDE.

Keque non eveneruut.

’tWas Mei, ofschoon het weer veel te wenschen overliet. Evenwel, men heeft toch zoo’n gevoel over zich, dat het Mei is, en verheugt er zich over, (ik ben in die maand jarig), al is het alleen maar dooide overtuiging, dat het nu toch spoedig mooi weelmoet worden. Zoo had dan ook 'Leonard Sattanius er niets op tegen, dat de zomer in aantocht was, maar hij had een ander gemoedsbezwaar. Hij had hier kort geleden eene vaste administratieve betrekking, zoo als hij het zelf noemde, gekregen; —het toppunt van zijne wenschen, zoolang hij onder de 30 jaren was! Maar hij gevoelde zich zoo alleen. Zijne ouders waren dood, broeders en zusters had hij niet, en zoo stond hij geheel verlaten. Doch, daar het geen onaangenaam mensch was, maakte hij zich spoedig na zijne komst te Utrecht vrienden, die hem trachten te vergoeden, wat hem ontnomen of niet gegeven was. Één ding, evenwel, konden zij hem niet weergeven, namelijk