is toegevoegd aan uw favorieten.

Utrechtsche studenten almanak voor ..., 1868, 1868

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Door Zijn kracht,

Eotsen riep Hij

Uit den nacht.

Eoept Zijn Almacht

d’Aarde heeft,

Spreekt Zijn liefde

d’Aard herleeft.

Eotsen breken en vergaan.

Déze liefde blijft bestaan.

24 Aug. 1867.

Bjj ’t standbeeld van Goethe en Sehiller te Weimar.

’k Zag u op één voetstuk staan,

Deelend in een zelfde glorie;

d’Oudste trotsch op zijn victorie.

Grijpt verrukt de lauwerblaan;

d’Ander roerde nauw die kransen

Met een vingertop slechts aan:

’t Klatergoud der eereglansen

Heeft zijn harte niet voldaan.

Ach! hij kent maar al te wel

Der betoovring ijdel spel.

Goethe staart vol trots in ’t rond ,

En de glimlach om dien mond

Spreekt hij niet van zelfbehagen?

Faust, die zich een Godheid waant.