Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„stormers heeft gespaard.” *) Raad eens wat? „Een „zwaar steenen kruis”, daar geplant ten zoen voor een gepleegden manslag en om een bede te verzoeken voor den verslagene. Goed voor de dompige Middeleeuwen; maar kan dit er door in het laatste vierdel onzer eeuw van helle verlichting? Geen wonder dat de eigenaar van den akker, waarop dat teeken „van het oude bijgeloof” zoo onhandig in den weg staat, tot de verwijdering ervan besloot j ’t kon wel niet anders bij een man, die zich koestert in het licht der Hervorming. Maar, ziet u, kruizen zijn en blijven immer lastig. En hier ? Hier klapt de booze tong dat de Protestantsche eigenaar, die tot de verwijdering ervan besloot, zich straks beijverde om het „bijgeloovige” ding op zijn plaats terug te brengen en zelfs den afgeslagen arm daaraan weder te bevestigen, ’t Klinkt vreemd, wonder vreemd. Doch laten we het wonder daar, om onzen weg vervolgende de havezathen dezer marke. te gaan bezichtigen.

In den zuidwestelijken hoek ligt de Hare, een zeer aanzienlijk goed, dat oudtijds eene leenkamer had van omstreeks twintig leenen, waaronder, om het minste niet te noemen, zelfs een riddergoed behoorde, het Langeveldsloo, in de marke Tongeren onder Wijhe gelegen. In spijt daarvan werd het recht van havezathe, welker bezit een vereischte was om in de ridderschap van Overijssel beschreven te worden, een tijdlang aan de Hare betwist. Zij was de eigendom een er familie die edelen moed genoeg bezat, hare Katholieke geloofsovertuiging hooger te schatten dan de eer van een zetel in de Statenvergadering. De verdediging van gemeld recht, wijl het nu geen baat kon aan-

') Tegenw. Staat v. Overijssel. IV, I, bl. 52.

Sluiten