Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo volmaakte deugd kon niet verborgen blijven. Het nederig viooltje verbergt wel zijn kleurenpracht onder de dichte haag, maar wordt toch verraden door de welriekende geuren, die het alom verspreidt. De ongerepte reinheid van ziel, de zedigheid in omgang en manieren maakten Eadhoud dierbaar aan den koning, eerbiedwaardig voor den groeten des rijks, heilig in de oogen des volks. Het bleek hun zonneklaar, dat de jongeling bijzonder geliefd was bij God den Heer.

Hoelang de Heilige zich in de hofschool van Karei den Kalen, en daarna in die van Lodewijk den Stamelaar aan de bronnen der wijsheid laafde, is moeilijk te bepalen; evenmin blijkt het, wanneer en uit wiens handen hij de priesterlijke waardigheid ontving. De oude schrijvers bewaren een diep stilzwijgen omtrent deze voor ons gewichtige feiten. Karei de Kale stierf in 877, na twee jaar de Duitsche keizerskroon te hebben gedragen. Bij den dood zijns hoogen beschermers voelde Eadhoud het verlangen in zich ontwaken, na een zoo lange afwezigheid zijn dierbare betrekkingen weer te zien. ') Hij maakte zich voor de reis gereed en vertrok naar Lomaganium. Hier genoot hij eenigen tijd de zoete vreugde der huiselijke samenleving in den schoot eener inniggeliefde familie. Daarna plaatste zich de Heilige onder de leiding van Hugo, die volgens den anoniemen biograaf, in die dagen de meest vermaarde aller Frankische Abten was. Ook hier won Eadhoud

') Vila Radbodi Episc. Traject. Migne 1. c. col. 54t; «Postquana autem Carolus sub quo adolescentiae annos exegit, e vita decessit, suos volens invisere Lomaganium adlit.s

2) Vita Radbodi Migne 1. c. col. 541. «Porro etiam Hugoni, summae dignitatis abbati et ea tempestate inter abbates praecipuo, sese adjungens»

Sluiten