Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

De tijdgenooten Alpertus en Thietmar hebben over de afkomst, het geboortejaar en de plaats, waar de wieg des H. Ansfried stond, zeer weinig opgeteekend. De laatste zegt alleen, dat hij uitblonk door den adel van een roemrijk voorgeslacht '), terwijl Alpertus hem op voert als graaf van Brabant zonder vader of moeder, zonder stamboom noch het begin zijner dagen te noemen.

Waar het aan zekere berichten ontbreekt, daar zijn de gissingen gewoonlijk talrijk. Volgens Miraeus ’■) en D’Outreman stamt Ansfried uit het geslacht der graven van Henegouwen: Eaginer de oude van Henegouwen had bij Albrada drie zonen, Raginer den Langhals, Giselbert van Lotharingen en Lambertus graaf van Leuven. Deze laatste was de gelukkige vader van Ansfried. Anderen noemen Lambertus een Duitsch vorst, wiens vader Ansfried •'') heette en Robert,

‘) «Ansfridus alto progenitorum germine;’’ Thietmari Chron. lib. IV, cap. 25.

-) «Erat igitur Ansfridus in Bratuspantium finibus comes;» Alpertus, Be Diversitate Temp. lib. 1, cap. 11.

■>) In Chron. M. Belgico ad annum 948 en 997; Cf. Acta SS. t. a. p. p. 433,

■*) Buchelius ad Bekam p. 37.

5) Een anderen Ansfried ontmoetten wij in den abt van Nonantola (bij Modena), die in het jaar 828 met Halitgarius, bisschep van Kamerrijk, als afgevaardigde van bodewijk den Vromen naar Conslantinopel werd gezonden. Gallia Christiana, 111, col 11, B.

Daar komt in een brief van Bonifatius aan Pepijn den Korten een Ans/ried voor, die genoemden Apostel wilde bedriegen met een valscben brief van Pepijn. Recueil des Historiens des Gaulcg et de la France, Tom. V, p. 481.

Sluiten