Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met goedkeuring des opperpriesters zijne dochter aanstelde tot abdis en moeder van een zeer groote schare godgewijde zusters, en schonk de gansche stichting aan den H. Lamhertus tot heil zijner ziel.” Gelukkig bericht ons Alpertus enkele bijzonderheden uit het grafelijk bestuur van Ansfried, die met de ons bekende stichtingsoorkonden en bevestigingsbrieven eenig denkbeeld geven van ’s graven uitgestrekte bezittingen, gewichtige werkzaamheden en hooge deugd.

De H. Ansfried schijnt zijn vader niet te zijn opgevolgd als graaf van Leuven. Toch was hij, zooals reeds gezegd is, een der machtigste edelen zijns tijds, bezitter van uitgestrekte graafschappen in Gelderland, Brabant en in de bergachtige streken aan de Maas boven Luik: hij werd genoemd graaf van Hoei en Teisterbant. Tot Ansfrieds bezittingen behoorden mede de landen van het oude Oasallum of Kessenich, gelegen op den linker oever der Maas tusschen Maaseijck en Roermond. Dit vruchtbaar grondgebied bestond zeer waarschijnlijk uit de landstreek, „drie Eijgen” genaamd; de heerlijkheden Kessenich met Hunsel, Groot-Beersel en Kinrooij; Neeritter met Molenheke, Beersel en

') Thietmar schrijft t. a. pl. «assensu pontificis;D is hier de Paus of wel de hisschop van Luik bedoeld? Het is moeilijk dit te achterhalen. Wij meenen, dat bisschep Notker van Luik bedoeld is, omdat voor de aanstelling eener abdis, in gewone omstandigheden, de toestemming des Pausen niet werd vereischt, en vervolgens, omdat Thietmar den bisschep van Luik ook in het volgende hoofdstuk -pontifex noemt.

2) Ve diversit. temp. Pertz, IV, 705; Migne, Tom. 140, col. 460: «Erat igitur Ansfridus in Bratuspantium flnibus comes summae justitiae» etc.

Sluiten